I SA/Ol 261/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.) Protokolant Specjalista Paweł Guziur po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 11 maja 2011r. sprawy ze skargi Spółki A - B. F, P. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 2.934 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 22 kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powoduje to bowiem, że przedmiot sporu pomiędzy stronami przestaje istnieć. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż w dniu 22 kwietnia 2011 r. wpłynęła do Sądu wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". Decyzja ta, będąc nowym rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, uwzględnia skargę strony w ramach autokontroli i zawiera pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do Sądu. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe. W takim stanie rzeczy, na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Kierując się natomiast dyspozycją art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a., a także § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153.), w punkcie 2 sentencji zasądzono na rzecz skarżącej Spółki, od Dyrektora Izby Skarbowej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 2.934 zł (2.400 zł – wynagrodzenie pełnomocnika + 517 zł – wpis sądowy od skargi + 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa).