I SA/Ol 266/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Błesiński, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub, sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca), Protokolant p.o. specjalisty Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 3507 (słownie trzy tysiące pięćset siedem) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego K.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", Nr "[...]", w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007 r., określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec 2007r. i umorzenia postępowania podatkowego w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2007 r.. W dniu 13 czerwca 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęło pismo procesowe Dyrektora Izby Skarbowej, z wnioskiem o umorzenie postępowania przed tutejszym Sądem w przedmiotowej sprawie. Dnia "[...]" wydana została bowiem decyzja o nr "[...]", którą w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ ten uwzględnił skargę w całości i na podstawie art. 220 § 2 oraz art. 233 § 1pkt 2 lit.a Ordynacji podatkowej uchylił decyzję organu I instancji z dnia "[...]" w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007r. oraz określenia nadpłaty w w/w podatku za lipiec 2007r. i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie podatku VAT za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007r.. Jednocześnie organ określił K. S. nadpłatę w tym podatku za lipiec 2007r. w wysokości 13.855zł . Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał ponadto w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", w części dotyczącej umorzenia podatnikowi postępowania podatkowego w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2007 r. Przesyłając w/w pismo organ poinformował, że decyzję z dnia "[...]" wysłano listem poleconym również Skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z chwilą doręczenia stronie skarżącej decyzji z dnia "[...]" przestał więc istnieć przedmiot skarg, jakim były decyzje obu instancji określające K.S. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007 r. oraz nadpłatę w tym podatku za lipiec 2007r. i umarzające postępowanie podatkowe w zakresie wymiaru podatku VAT za miesiące od lutego do maja 2007 r.. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Dlatego też postanowiono, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 i p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e). Do kosztów tych zaliczył uiszczony wpis od skargi w kwocie 1090 złotych, wynagrodzenie reprezentującego stronę skarżącą radcy prawnego – 2400 złotych i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.