I SA/Ol 27/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski ( spr) Asesor WSA Renata Kantecka Protokolant Lidia Wachowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2008 r. w Olsztynie wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skarg M. B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". , nr "[...]", nr "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na 2006 r. i na 2007 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. I SA/Ol 27/08 Uzasadnienie M.B. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skarg M.B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]", nr "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia wgaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na 2006r. i na 2007 r. W uzasadnieniu wniosku M. B. wskazał, że jest niewielkim przedsiębiorcą i zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znaczącej szkody, w przypadku egzekucji podatku z rachunku bankowego. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie wniosku. W ocenie organu wstrzymaniu podlega taka decyzja, która nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto wskazał, że odrębną decyzją Naczelnik Urzędu Skarbowego określił M.B. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości 31.149 zł. Od tej decyzji podatnik złożył odwołanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje. Zaskarżonymi decyzjami z dnia "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej nr "[...]", nr "[...]", utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na 2006r. i na 2007 r. Podstawą prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej p.p.s.a.). Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek ten w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest uzasadniony. W sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znaczącej szkody. Zaskarżone decyzje nie nadają się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Konsekwencje wygaśnięcia karty podatkowej określa ust. 2 art. 40 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 1998 r. Nr 144, poz. 930 z późn. zm,), gdzie wskazano, iż w przypadkach określonych w ust. 1 podatnicy są obowiązani płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok podatkowy, obowiązek założenia właściwych ksiąg powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została doręczona decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Zgodnie z art. 41 w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 40, kwoty wpłacone z tytułu karty podatkowej zalicza się na podatek dochodowy określony na ogólnych zasadach za dany rok podatkowy. Warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wykazanie , że w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie okoliczności w sprawie nie zachodzą. Zaskarżone decyzje nie nadają się do wykonania w postępowaniu egzekucyjny. W związku z tym nie zachodzi obawa zajęcia rachunku bankowego skarżącego. Wysokość należnego podatku jest określana w odrębnym postępowaniu, w którym przysługują środki prawne na zasadach ogólnych. Nadmienić należy, że wyrokiem z dnia 5 marca 2008r. sąd skargi oddalił. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.