I SA/Ol 272/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P., A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie uchylenia części decyzji oraz ustalenia podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2013r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. i A. P. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia "[...]" w przedmiocie uchylenia części decyzji i ustalenia podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2013r., po wznowieniu postępowania, zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek ten uzasadnili bardzo wysoką kwotą zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2017r. poz.1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 par.1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek. Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że skarżący nie odnoszą się w swojej argumentacji do przesłanek z art. 61 § 3p.p.s.a. W treści uzasadnienia skargi podnoszą jedynie zarzuty do zasadności wydania decyzji ustalającej podatek w wysokości 10.850 zł. Jednak przekonanie o nieprawidłowości decyzji oraz wskazanie, że zobowiązanie jest bardzo wysokie, nie wypełnia wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek mających znaczenie dla pozytywnego załatwienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Z istoty zobowiązań podatkowych wynika pewna dolegliwość, jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd może nastąpić w sytuacjach zupełnie wyjątkowych, po ocenie przedstawionych przez skarżących informacji, że wykonanie decyzji może zagrozić ich egzystencji. Skarżący nie wykazali jakąkolwiek argumentacją, dotyczącą ich sytuacji majątkowej, osobistej, rodzinnej, że zapłata podatku lub jego egzekucja spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.