I SA/Ol 277/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej– obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu stowarzyszenia za zaległości podatkowe stowarzyszenia, koszty egzekucyjne i odsetki za zwłokę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]" w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu stowarzyszenia za zaległości podatkowe stowarzyszenia, koszty egzekucyjne i odsetki. W uzasadnieniu skarżący odniósł się do postanowień art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej: jako p.p.s.a.), i wskazał, że organ może w niniejszej sprawie wstrzymać wykonanie decyzji, gdyż nie zachodzą żadne przesłanki, od których w postępowaniu podatkowym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ani ustawa szczególna nie wyłącza wstrzymania jej wykonania. Podkreślono, że wobec skarżącego nie toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. Posiada on majątek o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, nie dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, a okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest dłuższy niż 3 miesiące. Wskazano, że K.P. oraz M.M., którzy również są adresatami skarżonej decyzji, dokonują spłat zaległego zobowiązania podatkowego K. Zdaniem skarżącego przedstawione w skardze okoliczności dotyczące braku jego wiedzy o faktycznej sytuacji finansowej stowarzyszenia, uzasadniają aby zawiesić wykonanie decyzji w stosunku do niego. Wskazano, że obiektywnie rzecz biorąc, zapłata dużej kwoty zobowiązania podatkowego podatku od osób fizycznych będzie związana z pogorszeniem się sytuacji finansowej skarżącego, oraz wpłynie negatywnie na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z utrzymaniem skarżącego i jego rodziny. Ponadto brak wstrzymania wykonania decyzji, w skrajnym przypadku rodzi ryzyko wyrządzenia znacznej szkody utożsamianej z samą możliwością wszczęcia postępowania egzekucyjnego i obciążeniem skarżącego kosztami egzekucyjnymi, na które składać się będzie opłata egzekucyjna w wysokości 5% egzekwowanej należności, zgodnie z art. 64 § 1 ust. 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodatkowo nie można wykluczyć powstania w toku egzekucji wydatków egzekucyjnych, które również będą obciążały skarżącego. Jak wynika z pisma Dyrektora Administracji Skarbowej z dnia "[...]" r. postanowieniem z dnia "[...]". Naczelnik Urzędu Skarbowego, na podstawie z art. 239 f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2015 r. poz. 613 ze zm.), z urzędu wstrzymał wykonanie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". w związku z wpisem hipoteki przymusowej z dnia "[...]"na nieruchomości należącej do H. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do treści art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego m.in. z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. Z pisma Dyrektora Administracji Skarbowej z dnia "[...]". wynika, że postanowieniem z dnia "[...]". Naczelnik Urzędu Skarbowego, na podstawie z art. 239 f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2015 r. poz. 613 ze zm.), z urzędu wstrzymał wykonanie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w związku z wpisem hipoteki przymusowej z dnia "[...]". na nieruchomości należącej do H. K. Skoro organ uzyskał zabezpieczenie wynikające z wpisu hipotecznego (korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia) na nieruchomości i w konsekwencji wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji, to wniosek o wstrzymanie należało uznać za niezasadny. Sąd nie mógł bowiem orzec o wstrzymaniu decyzji, w sytuacji gdy została ona już wcześniej wstrzymana przez organ podatkowy do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, które dopiero zostanie przez Sąd wydane. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji, wobec której wstrzymanie orzeczone przez organ podatkowy I instancji nadal pozostaje w mocy i obowiązuje. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji.