I SA/Ol 280/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z art. 58 §3 w zw. z art. 58 §1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Według art. 163 §2 P.p.s.a. postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Zgodnie z art. 163 §3 P.p.s.a. uzasadnienie, o którym mowa §2 należy sporządzić w terminie siedmiu dni od dnia wydania postanowienia. Przepis art. 194 §1 pkt 1a P.p.s.a. stwierdza, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 §1 pkt 2-4 P.p.s.a. oraz art. 220 §3 P.p.s.a. Stosownie do art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wobec powyższego skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Spółka A (dalej jako "Skarżąca", "Spółka") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (dalej jako: "Sąd") skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. Pod skargą podpisał się Wiceprezesa Zarządu skarżącej Spółki. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 24 marca 2021 r. Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: 1) określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, 2) złożenie aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem, z tej samej daty, Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania została wysłana na adres Skarżącej wskazany w skardze. Odebrała ją 30 marca 2021r. dozorczyni domu (zgodnie z informacją umieszczoną na potwierdzeniu odbioru - k. 12 akt sprawy), która oprócz potwierdzenia własnoręcznym podpisem, że przesyłkę otrzymała, umieściła również pieczątkę Spółki, zawierającą w treści: nazwę, adres, NIP oraz nr KRS. Przedmiotowe wezwania zostały zatem skutecznie doręczone Skarżącej jedną przesyłką w dniu 30 marca 2021 r. Do dnia wydania postanowienia Spółka nie uiściła wpisu od skargi, jak też nie uzupełniła jej braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym w wezwaniach terminie. Zgodnie z art. 230 §1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w tym przepisie, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 §1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 §3 P.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 57 §1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do wymogów, jakie powinno zawierać pismo w postępowaniu sądowym zaliczamy, m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 §1 pkt 4 P.p.s.a.) oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego (art. 57 §1 pkt 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 49 §1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w ww. 7-dniowym terminie, art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie. Jednocześnie, w myśl art. 67 §2 P.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Z akt sprawy wynika, że przesyłka adresowana była na dokładnie ten sam adres, jaki został wskazany w skardze, a osoba, która zobowiązała się do jej odbioru, dokumentując to datą oraz własnoręcznym podpisem, umieściła także pieczątkę Spółki, zawierającą szczegółowe informacje o podmiocie, o czym wspomniano już wcześniej. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu uzasadnione jest domniemanie, że była to osoba upoważniona do odbioru pisma. Jak zauważył bowiem Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako: "NSA") w postanowieniu z 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 102/11 - (powoływane orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl): "(...) Upoważnienie do odbioru korespondencji sądowej adresowanej do osoby prawnej może być udzielone w sposób dorozumiany. Z faktu umieszczenia na dowodzie odbioru przesyłki przy podpisie osoby odbierającej tę przesyłkę także pieczątki danego podmiotu domniemywa się, że osoba ta była do odbioru korespondencji uprawniona.(...)", (patrz też postanowienie NSA z 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1005/11). Należy też pamiętać, że zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek, o których mowa w art. 67 §2 P.p.s.a., nakłada na kierujących nimi obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione (patrz też: postanowienie NSA z 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2416/13, postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. I OZ 474/11, postanowienie NSA z 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2325/11. Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w wysokości 100 zł (sto złotych) przy wniesieniu pisma do Sądu. W związku z czym, została wezwana do jego uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem odrzucenia skargi. Nie uzupełniła również, pomimo wezwania, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z potwierdzenia odbioru przesyłki (zawierającej oba wezwania) wynika, że została ona doręczona Skarżącej w dniu 30 marca 2021 r.. Zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwań i wynikających z nich obowiązków upłynął bezskutecznie 6 kwietnia 2021 r. (wtorek), który nie jest dniem wolnym od pracy (zgodnie z ustawą z 18 stycznia 1951 r. O dniach wolnych od pracy, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1920). W wyznaczonym terminie Spółka tych obowiązków nie wykonała, pomimo prawidłowo doręczonych wezwań oraz zawartych w nich pouczeń o skutkach ich zaniedbań. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 57 §1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 46 §1 pkt 4 P.p.s.a. oraz art. 220 §3 P.p.s.a. w zw. z art. 230 §1 i §2 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.