I SA/Ol 284/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na odpowiedź Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w sprawie prowadzenia postępowania kontrolnego postanawia odrzucić skargę. Spółka A (dalej jako spółka, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę z dnia "[...]" na odpowiedź organu (Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej) z dnia "[...]"w sprawie prowadzonego wobec spółki postępowania w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za styczeń i luty 2009r. W uzasadnieniu wskazała, że organ prowadzi postępowanie pomimo faktu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Strona nie została powiadomiona o żadnej okoliczności przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia w sposób zgodny z prawem. Organ nie odpowiedział jednak na jej zarzut a jedynie stwierdził prawidłowość swojego postępowania bez udzielenia odpowiedzi na argumenty strony i przytoczone orzecznictwo. Mając na uwadze powyższe wniesiono o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na jego przedawnienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor UKS wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności wniesionej skargi poprzedza sprawdzenie czy będąca jej przedmiotem sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skargowej skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego i czy ewentualnie wyczerpano przepisany prawem tryb zaskarżenia. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, cyt. dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonych powyżej regulacji wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 lub nie wynika zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. z przepisów ustaw szczególnych, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. W rozpoznawanej skardze skarżąca spółka wniosła skargę na odpowiedź Dyrektora UKS w sprawie prowadzenia postępowania kontrolnego. Jednak takie żądanie skarżącej, w ocenie Sądu, nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sądy administracyjne nie mogą i nie zastępują organów, co oznacza, że obowiązkiem sądu jest jedynie zbadanie legalności działania organów administracji publicznej. Nie są one władne orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie mają uprawnienia by wydać orzeczenia przyznające stronie uprawnienie lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego, tak jak wnosiła o to skarżąca spółka. Dodatkowo zauważenia wymaga fakt, że w niniejszym przypadku wszczęte zostało postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za miesiące styczeń i luty 2009r., więc zgłoszony przez skarżącą zarzut prowadzenia postępowania pomimo przedawnienia zobowiązań będących jego przedmiotem, podlegać może, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) kontroli w trybie postępowania administracyjnego. Dopiero po wyczerpaniu drogi administracyjnej strona będzie mogła wystąpić do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że analiza przedłożonych dokumentów prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie został, wydany żaden akt podlegający aktualnie kontroli sądowoadministracyjnej. Tym samym Sąd, uznając wniesioną skargę za niedopuszczalną odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.