I SA/Ol 296/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Zofia Skrzynecka Sędzia WSA - Wiesława Pierechod (spr.) Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Paweł Guziur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2004r. sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"r. Nr "[...]" w przedmiocie uchylenia postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o przedawnieniu się zobowiązania w podatku obrotowym za 1993 rok oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 czerwca 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia 31 marca 2004r. w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Z. S. we wniosku z dnia 24 lutego 2004r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, że wnioskiem z dnia 24 lutego 2004r. Z. S. wniósł o wydanie decyzji, zaświadczenia lub innego stosownego pisma, które rozstrzygałoby kwestię przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku obrotowym za 1993r. w dniu 30.06.1999r. Na podstawie art. 306c ustawy Ordynacja podatkowa organ pierwszej instancji odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Rozpatrując zażalenia na powyższe postanowienie organ odwoławczy stwierdził, że wniosek ten winien być rozpatrzony w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazując na treść art. 59 ww. ustawy wyjaśnił, że postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny. Oceniając rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził naruszenie przepisów zamieszczonych w dziale VIII A Ordynacji podatkowej poprzez błędne ich zastosowanie w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że regulacja prawna zawarta w ww. dziale ustawy Ordynacja podatkowa stanowi o możliwości wydania zaświadczenia o nie zaleganiu w podatkach oraz o wysokości dochodu lub obrotu. Zdaniem organu odwoławczego przy ponownym rozpatrywaniu żądania wnioskodawcy konieczne jest po przeprowadzeniu postępowania mającego na celu stwierdzenie, czy w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych, wydanie postanowienia w trybie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W skardze na powyższe postanowienie Z. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi ponownie opisał przebieg postępowania egzekucyjnego. Ponadto stwierdził, że nie zgadza się w całości z zaskarżonym postanowieniem. W ocenie skarżącego istniejące materiały dowodowe będące w posiadaniu organu pierwszej instancji jak i Dyrektora Izby Skarbowej są wystarczające do stwierdzenia przedawnienia, wobec powyższego nie ma podstaw prawnych aby ponownie rozpatrywał sprawę Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w O. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w tej kwestii zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący kwestionuje zasadność wydania postanowienia kasacyjnego w sytuacji gdy organ odwoławczy stwierdził, że żądanie skarżącego należało rozpatrzeć w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie jak uczynił to organ pierwszej instancji o uregulowanie zawarte w dziale VIII A ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z treścią art.233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Badając zatem legalność zaskarżonego orzeczenia poprzez pryzmat art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, Sąd stwierdza, iż organ odwoławczy zasadnie uznał, że postanowienie organu pierwszej instancji obarczone było wadami prawnymi skutkującymi uchyleniem ww. postanowienia. Wyjaśnić należy, że w sytuacji, gdy organ odwoławczy ustali, że orzeczenie organu I instancji jest dotknięte jedną z wad wyliczonych w art. 247 Ordynacji podatkowej lub że zachodzą okoliczności o jakich mowa w art. 240 Ordynacji podatkowej, może jedynie uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę właściwemu organowi podatkowemu do ponownego rozpoznania. Należy wskazać w oparciu o materiał dowodowy sprawy, że skarżący kwestionuje wyłącznie fakt prowadzenia w stosunku do niego postępowania egzekucyjnego z uwagi na okoliczność przedawnienia zobowiązania. Sąd stwierdza, iż organ odwoławczy zasadnie uznał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego powinien rozpatrzeć ten wniosek w oparciu o regulacje ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Albowiem wyłącznie w ramach postępowania egzekucyjnego organ pierwszej instancji winien zbadać czy nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego i w związku z powyższym czy brak jest podstaw prawnych do dalszego jego prowadzenia. Z tych przyczyn, na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.