I SA/Ol 296/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "N." z siedzibą w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 20 maja 2025 r. nr SKO.53.562.2025 w przedmiocie zwrotu dotacji za 2021 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: 1/ umorzyć postępowanie sądowe, 2/ zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz strony skarżącej kwotę 12 894 (dwanaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Stowarzyszenie "N." z siedzibą w O. (dalej jako stowarzyszenie, strona) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (dalej jako SKO, Kolegium) z 20 maja 2025 r. w przedmiocie zwrotu dotacji za 2021 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Przesyłając skargę przy piśmie z 26 czerwca 2025 r. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania. Powołało się na wydaną w trybie autokontroli decyzję z 26 czerwca 2025 r., którą uwzględniło skargę i uchyliło zaskarżoną do Sądu decyzję Kolegium z 20 maja 2025 r. oraz uchyliło decyzję Prezydenta [...] z 7 marca 2025 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W zawisłej przed tut. Sądem sprawie wniesiono skargę na decyzję Kolegium z 20 maja 2025 r. w przedmiocie zwrotu dotacji za 2021 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Sąd uznał, że nie ma podstaw do dalszego procedowania niniejszej sprawy. Organ odwoławczy, działając w ramach autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), decyzją z 26 czerwca 2025 r., uwzględnił bowiem skargę uchylając zaskarżoną decyzję z 20 maja 2025 r. Jako powód organ wskazał wystąpienie wątpliwości co do rzeczywistej treści rozstrzygnięcia. Zarówno podstawa prawna podana w rozstrzygnięciu zaskarżonej do Sądu decyzji: art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, jak też całość uzasadnienia decyzji świadczą o tym, że Kolegium zamierzało uwzględnić odwołanie. Rozstrzygnęło natomiast o utrzymaniu w mocy w całości decyzji Prezydenta [...] z 7 marca 2025 r. Sąd w tej sytuacji uznał zasadność umorzenia postępowania sądowego, mając również na uwadze, że podstawą zarzutów skargi stała się wyłącznie kwestia sprzeczności między podjętym w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięciem, a jego podstawą prawną i uzasadnieniem decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Przy czym Sąd uznał, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stracił na aktualności wobec wyeliminowania decyzji SKO z 20 maja 2025 r. z obrotu prawnego. W tej sytuacji rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Ponadto umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie przez organ administracji skargi w całości powoduje, że stronie skarżącej przysługuje od tego organu zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z akt sprawy wynika, że stowarzyszenie uiściło wpis od skargi w kwocie 2 077 zł. Było także reprezentowane przez pełnomocnika, którym jest radca prawny i w skardze złożył on wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W tych okolicznościach stronie przysługiwał zwrot kosztów przez nią poniesionych, tj. kwoty wpisu 2 077 zł, opłaty od pełnomocnictwa 17 zł, wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 10 800 zł ustalonego na podstawie § 2 pkt 7 w powiązaniu z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.). W tym przedmiocie orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.