I SA/Ol 298/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na 2006 r. postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu odwołania S.K. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzja organu II instancji, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z powodu niemożności doręczenia w sposób określony w art. 42 lub 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) była dwukrotnie awizowana przez pocztę w dniach 10 grudnia i 17 grudnia 2007 r. i jako nie podjęta w terminie została zwrócona organowi II instancji w dniu 28 grudnia 2007 r. Na powyższą decyzję strona złożyła skargę w dniu 18 czerwca 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone w trybie art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w dniu 27 grudnia 2007 r., a zatem skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja została doręczona w trybie art. 44 § 1 – 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy te stanowią, że razie niemożności doręczenia pisma, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - a adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w urzędzie pocztowym, przy czym powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu pozostawania pisma w urzędzie pocztowym, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z adnotacji poczty umieszczonych na kopercie zawierającej decyzję wynika, że pierwsze awizo zostało dokonane 10 grudnia 2007 r., a drugie po upływie 7 dni tj. 17 grudnia 2007 r. Dlatego przesyłkę należało uznać za doręczoną 24 grudnia 2007 r. Termin do złożenia skargi upływał tym samym z dniem 23 stycznia 2008 r. Skarga została natomiast nadana w placówce pocztowej w dniu 18 czerwca 2008 r., a więc po terminie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z § 3 tego artykułu Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie wyżej cytowanych przepisów p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.