I SA/Ol 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o przywrócenie terminu do wykonania wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2011r. postanawia: odmówić przywrócenia stronie skarżącej terminu do wykonania wezwania. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie tut. Sąd wezwał Spółkę A. (dalej strona, Spółka, skarżąca) do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) lub jego uwierzytelnionego odpisu. Wezwanie doręczono osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 1 lutego 2017r. (karta nr 10 akt sądowych). Spółka złożyła w dniu 13 lutego 2017r. (data nadania) wniosek z dnia 6 lutego 2017r. o przywrócenie terminu do wykonania ww. wezwania Sądu o usunięcie braków formalnych skargi. Strona podała, że z nieznanych powodów wezwanie doręczono E. M., osobie nieuprawnionej, która dopiero w dniu 6 lutego 2017r. przekazała je zarządowi Spółki. Strona uznała, że nie ponosi winy za zaistniałą sytuację i wniosła o przeprowadzenie dowodu z zeznań E. M. oraz członka zarządu Spółki Z.C.. Do wniosku dołączono dokumentację z dnia 6 lutego 2017r. - w wykonaniu wezwania Sądu, jak też wydruk z KRS Spółki z 5 lutego 2017r.. W zaistniałej sytuacji Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi w niniejszej sprawie. Przede wszystkim ww. wezwanie do usunięcia braków odebrała osoba posługująca się pieczęcią firmową skarżącej, co potwierdziła obok wskazania daty: 1 lutego 2017r., poprzez czytelny podpis: "G.K." (potwierdzenie odbioru - k. 10 akt sądowych). Zatem w aktach sądowych pozostaje kluczowy dowód na okoliczność doręczenia wezwania skarżącej Spółce. Powyższe powoduje, że strona dowiedziała się o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi w dniu 1 lutego 2017r., a nie jak sama twierdzi w dniu 6 lutego 2017r.. Wnioski dowodowe skarżącej pozostają zatem bez znaczenia dla rozpoznawanej kwestii. Ponadto termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 8 lutego 2017r.. Natomiast strona sporządziła całość dokumentacji w wykonaniu wezwania już w dniach 5 i 6 lutego 2017r. wraz z wnioskiem o przewrócenie terminu również z dnia 6 lutego 2017r.. Nic nie stało zatem na przeszkodzie, aby wykonać wezwanie już w dniu 6 lutego 2017r., nawet wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Spółka stoi na stanowisku, że otrzymała wezwanie Sądu w dniu 6 lutego 2017r., a zatem na dwa dni przed upływem terminu do wykonania wezwania - czyli jeszcze w terminie otwartym do wykonania wezwania. Korespondencję nadano jednak w placówce operatora pocztowego dopiero w dniu 13 lutego 2017r.. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.