I SA/Ol 314/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 24 czerwca 2024 r., nr 2801-IOV-2.4103.11.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2021 r. postanawia odrzucić skargę. H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 24 czerwca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2021 r. Skarżąca zarządzeniem z 5 września 2024 r. wezwana została do wskazania imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę, bowiem nieczytelność złożonego podpisu uniemożliwia ustalenie, czy skargę podpisała i wniosła osoba uprawniona do reprezentacji spółki, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Wezwanie wysłane zostało na adres wskazany w skardze oraz widniejący w KRS. Po dwukrotnym awizowaniu wezwanie uznane zostało za doręczone z dniem 25 września 2024 r. (vide: koperta i potwierdzenie odbioru k. 36). Zarządzeniem z 3 października 2024 r. ponowiono wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi na adres podany na kopercie nadawczej, w której wniesiono skargę, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zobowiązano skarżącą do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni, adresu do doręczeń pod rygorem uznania za skuteczne doręczeń na adres wskazany w treści skargi. Wezwanie po dwukrotnym awizowaniu uznane zostało za doręczone z dniem 22 października 2024 r. (vide: koperta i potwierdzenie odbioru k. 40). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych dodatkowe wymogi zawiera art. 28 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 29 p.p.s.a. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przy czym podkreślić należy, że skarga złożona w imieniu spółki z o.o., podpisana przez osobę fizyczną będącą prezesem bądź wspólnikiem takiej spółki, winna zawierać potwierdzenie, że osoba ta posiada upoważnienie do reprezentacji spółki przed sądem. W orzecznictwie sądowym podkreśla się wyraźnie, że skuteczność umocowania udzielonego przez spółkę z o.o. uzależniona jest od zachowania sposobu reprezentacji ujawnionego w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. np. postanowienie WSA w Łodzi z 27 marca 2019 r., III SA/Łd 147/19 LEX nr 2637612). Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że skarżąca do skargi dołączyła informację z Krajowego Rejestru Sądowego, wskazującą m.in. sposób jej reprezentacji. Jednakże z uwagi na nieczytelność podpisu złożonego pod skargą, wzywano spółkę dwukrotnie do uzupełnienia braków formalnych skargi (wskazania imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę), pod rygorem jej odrzucenia. Zdaniem Sądu, podpis powinien być własnoręczny, złożony w formie zazwyczaj używanej przez podpisującego i obejmować przynajmniej jego nazwisko. Może być nieczytelny, byle tylko pozwalał na identyfikację autora pisma. Podpisem zatem nie może być wyłącznie nieczytelna parafa, samo imię czy inicjały; zaznaczenie liter w podpisie powinno umożliwić ich utożsamienie z nazwiskiem podpisującego (por. uchwała SN z 30 grudnia 1993 r., III CZP 146/93, OSNCP 1994, nr 5 poz. 94; J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 83; M. Jędrzejewska, w: T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska - Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2004, s. 316). W niniejszej sprawie Sąd nie miał możliwości weryfikacji, czy osoba, która złożyła podpis pod skargą, była upoważniona do reprezentacji spółki. Obok nieczytelnych naniesionych własnoręcznie znaków, brak było bowiem wskazania danych osoby, z których wynikałoby, że podpis należy do członka zarządu spółki, czy też np. pieczątki, która mogłaby ułatwić to ustalenie. W rezultacie nie pozwalało to na identyfikację osoby składającej podpis, w związku z czym konieczne było wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego z 6 września 2024 r. skierowano na adres spółki widniejący zarówno w skardze, jak i w KRS (tj. [...]), natomiast drugie wezwanie z 3 października 2024 r. skierowano na adres wskazany na kopercie nadawczej, w której wniesiono skargę (tj. [...]). Oba wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi zostały uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. (tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia) w dniach odpowiednio: 25 września 2024 r. i 22 października 2024 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został jednak usunięty, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. W tych okolicznościach złożona skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji, kierując się brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.