I SA/Ol 318/08

PostanowienieWSA w Olsztynie2008-12-17

Skład orzekający: Wiesława Pierechod

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinno być obliczone jako 50% stawki minimalnej, czy też jako stawka za inną sprawę nie wymienioną w przepisach?
Ratio decidendi
Wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinno być obliczone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jako stawka za inną sprawę nie wymienioną w przepisach, a nie jako 50% stawki minimalnej za sporządzenie skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Skarżący S.K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 8 października 2008 r. oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Sąd rozpatrywał wniosek o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono przyznać adwokatowi T.K. kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych za 2007 rok postanawia przyznać adwokatowi T.K. kwotę 120 zł /słownie sto dwadzieścia złotych/ tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2008r. o sygn. jak wyżej, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał prawo pomocy S. K. w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu, Okręgowa Izba Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika adwokata T. K. z Kancelarii Adwokackiej w O. W dniu 16 września 2008r. S. K. udzieliła pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 08 października 2008 r. oddalił skargę S. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia "[...]" , Nr "[...]". Przyznał adwokatowi T. K. kwotę 292,80 zł za zastępstwo procesowe wykonywane na zasadzie prawa pomocy, płatna ze środków Skarbu Państwa- Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na wniosek pełnomocnika skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku, doręczono mu w dniu 31 października 2008r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik pismem z dnia 31 października 2008r. złożył w tut. Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w którym zawarł oświadczenie, iż należne mu wynagrodzenie nie zostało uiszczone w części ani w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). W myśl § 2 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, przy czym podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne. Stosownie do brzmienia § 2 ust. 3 tego aktu w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane w myśl ust. 1 wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powoływanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka opłaty wynosi – 50% stawki minimalnej, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, stawka minimalna wynosi 75 % stawki minimalnej przewidzianej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a - b powyższego przepisu, stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Pismo pełnomocnika z dnia 31 października 2008 r. jest opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl zatem powołanych wyżej przepisów wynagrodzenie pełnomocnika w niniejszej sprawie wynosi 120 zł powiększone o podatek od towarów i usług według stawki 22%. W ocenie Sądu uwzględnia ona kryteria opisane w § 2 ust. 1 rozporządzenia. W tym stanie rzeczy należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu, zgodnie z poczynionymi wyżej wyliczeniami na zasadzie przywołanych przepisów oraz art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze ( tekst jedn. Dz. U z 2002 r. Nr 123 , poz. 1058 ze zm.) .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło