I SA/Ol 321/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy zwolnienia spod egzekucji zajętej nieruchomości postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić radcę prawnego Postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 14.02.2011 r. Postanowienie powyższe doręczono w dniu 19.05.2011 r. dorosłemu domownikowi. Następnie wnioskiem z dnia 2 czerwca 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący S. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni 0,32 ha zabudowaną budynkiem gospodarczym. Nie posiada innego majątku. Zamieszkuje w mieszkaniu rodziców o powierzchni 110 m2. Uzyskuje dochody z tytułu wykonywanej pracy w wysokości 1.500 zł miesięcznie, rodzice wnioskodawcy uzyskują dochody z tytułu świadczeń emerytalnych w kwocie 1550,28 zł łącznie. Argumentując wniosek skarżący stwierdził, że nie posiada środków pieniężnych na opłacenie jakichkolwiek kosztów sądowych. Wskazał, że po powrocie z Rosji "zaczął stabilizować swoje życie finansowe i rodzinne oraz spłacać narosłe wszelkie zadłużenia (...)". Wyjaśnił, że ma zasadzone alimenty w kwocie 500 zł miesięcznie, z tego tytułu posiada zadłużenie w kwocie 15.048,63 zł. Mając na uwadze powyższe zważono co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów stwierdzić można, iż wnioskodawca znajduje się w sytuacji materialnej i życiowej uniemożliwiającej mu opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie posiada majątku w oparciu, o który mógłby sfinansować należne koszty sądowe jak i koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Uzyskiwane dochody, w ocenie orzekającego nie pozwalają na opłacenie niezbędnych kosztów utrzymania dla trzech dorosłych osób, opłacenia alimentów oraz kosztów postępowania sądowego. W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.