I SA/Ol 323/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa A w K.D. o wstrzymanie wykonania: - postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o Nr "[...]" i - poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" o Nr "[...]" w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oraz - decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2003r. do listopada 2004r.. postanawia 1) odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" o Nr "[...]"; 2) odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" o Nr "[...]". WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia Przedsiębiorstwa A w K.D., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące rozliczeniowe od grudnia 2003 r. do listopada 2004 r.. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na to postanowienie Spółka wniosła m.in. o wstrzymanie jego wykonania, jak również poprzedzającego postanowienia organu I instancji oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]". Uzasadniając wniosek, skarżąca wskazała m.in. na trudną sytuację gospodarczą, przedkładając do akt sporządzony na dzień 28 stycznia 2010 r. bilans, a ponadto rachunek zysków i strat. W ocenie strony, prowadzenie postępowania egzekucyjnego rodzi bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne zajęcie przez organ egzekucyjny udziałów w Spółce B spowoduje bowiem likwidację prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przystępując do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wskazanych przez stronę skarżącą aktów, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.IX.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.). Podzielając ten pogląd wskazać należy, iż przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymujące w mocy, wydane na podstawie art. 239b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) postanowienie organu I instancji, dotyczące nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]". Jest to zaś rodzaj aktu prawnego o charakterze procesowym, który nie nadał stronie ani uprawnień, ani nie określił obowiązków o charakterze prawno – materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Nie nałożył bowiem na stronę jakichkolwiek obowiązków, zwłaszcza takich, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji. Postanowienie to zostało wydane natomiast w celu wykonania obowiązków wynikających z innego aktu administracyjnego, tj. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług. W przeciwieństwie do zaskarżonego postanowienia, decyzja tego rodzaju posiada niewątpliwie cechę wykonalności, w szczególności może być wykonana w drodze postępowania egzekucyjnego. Jednak decyzja ta nie stanowi przedmiotu skargi w niniejszym postępowaniu. W związku z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania podnieść należy, iż stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosi się zatem do aktów wydanych w I instancji oraz aktów, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. K. Stuła – Marcela, Wstrzymanie wykonania aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zagadnienia wybrane, Przegląd Prawa Publicznego 2008, nr 4, s. 80). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego w kwestii nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. Ze względu na przewidzianą w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. możliwość samoistnego zaskarżenia postanowienia, sprawa sądowoadministracyjna zainicjowana ze skargi na ten akt jest sprawą odrębną w stosunku do sprawy sądowoadministracyjnej toczącej się na skutek zaskarżenia aktu rozstrzygającego merytorycznie sprawę administracyjną lub kończącego postępowanie administracyjne w inny sposób. Zatem decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być stosownie do art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a. objęte w toku niniejszego postępowania ochroną tymczasową. Reasumując stwierdzić należy, że w ustalonym w związku z wnioskiem strony stanie faktycznym i prawnym, wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z "[...]", nie jest możliwe. Dlatego też, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.