I SA/Ol 325/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Renata Kantecka Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 listopada 2008r. o sygn. akt: I SA/Ol 325/08, którym po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki A z siedzibą w E. uchylono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: odmówić wykładni wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 27 listopada 2008r. o sygn. akt: I SA/Ol 325/08, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki A z siedzibą w E., uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W piśmie z dnia 23 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o wykładnię tego wyroku, podnosząc, iż zaistniały wątpliwości dotyczące fragmentu wyroku. Nie jest bowiem jasne, co WSA rozumie przez "zadbanie o sporządzenie urzędowego tłumaczenia...", tj. czy wywiązaniem się z tego obowiązku będzie formalne wezwanie Skarżącego w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej wraz z pouczeniem o negatywnych konsekwencjach wynikających z niezastosowania się do wezwania, czy też organ zobowiązany jest do dokonania na własny koszt tłumaczenia wszelkich dostarczonych przez Stronę dokumentów, o ile tylko Strona będzie tego żądała, bez względu na ilość tych dokumentów oraz na nieuprawdopodobnienie przez Stronę, czy dotyczą one przedmiotu sprawy. Bez wyjaśnienia, w jaki sposób Dyrektor Izby Skarbowej powinien, zdaniem Sądu, wywiązać się z obowiązku ,,zadbania o sporządzenie urzędowego tłumaczenia", nie jest możliwe, jak podał organ, wykonanie zaleceń WSA zawartych w wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi zatem wówczas, gdy treść tego orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia treści wyroku może zmierzać jedynie do usunięcia wątpliwości co do treści wyroku, nie może natomiast prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem Sądu, rozpoznany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wskazany przez Dyrektora Izby Skarbowej wyrok z dnia 27 listopada 2008r. jest kompletny i nie wymaga jakiejkolwiek wykładni. W świetle treści cyt. wyżej przepisu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia, a z tym w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia. Zawarte w uzasadnieniu wyroku -zgodnie z dyspozycją art. 141 § 4 cyt. ustawy - zalecenia co do dalszego postępowania w sposób dostatecznie jasny i czytelny wskazują m.in. na obowiązek urzędowego tłumaczenia przedstawionych organowi dokumentów obcojęzycznych. W tej kwestii Sąd zwrócił zaś uwagę na treść art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Oczywistym jest przy tym, iż w świetle reguł postępowania dowodowego wyznaczonych w przepisach Rozdziału 11, Działu IV tej ustawy, ciężar dowodu spoczywa na podmiocie, który wywodzi z tego skutki prawne. Dotyczy to również sytuacji, gdy podatnik ubiega się o ulgę podatkową (p.wyrok NSA z dnia 15 stycznia 1997 r., SA/Ka 2730/95, Temida, Sopot 2002). Jeżeli zaś w toku postępowania strona zgłasza wnioski dowodowe mogące jej zdaniem istotnie przyczynić się do wyjaśnienia całokształtu okoliczności sprawy, to obowiązkiem organu jest weryfikacja tych wniosków. W niniejszej sprawie strona wskazując na istotne z punktu widzenia ważnego interesu podatnika, niezależne od niej przyczyny powstania zaległości, o której umorzenie wniosła, powołała się między innymi na prowadzoną w języku obcym korespondencję. Według jej twierdzeń dokumenty te miały potwierdzić zaistniały w konsekwencji awarii nabytych maszyn, ciąg niekorzystnych zdarzeń skutkujących niemożnością finansowania rozpoczętego przedsięwzięcia, co między innymi doprowadziło do zapaści finansowej podmiotu. Swobodna ocena tych okoliczności i złożonego w związku z nimi wniosku dowodowego z punktu widzenia ważnego interesu podatnika, bez urzędowego przetłumaczenia przedkładanych dokumentów, jest w tym przypadku niemożliwa. Od wyłaniających się ustaleń i decyzji procesowej prowadzącego postępowanie zależeć zaś będzie to, czy urzędowego tłumaczenia wnioskowanych dokumentów przez uprawnionego tłumacza dokona strona, czy też organ powołując biegłego. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji nakłada na właściwy organ obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy w oparciu o uzupełniony materiał dowodowy, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym oraz kierując się wskazaniami Sądu co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 listopada 2008r.. Wskazać natomiast należy, iż wykładnia wyroku nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień, co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy. W świetle powyższego, twierdzenia wnioskodawcy, że bez wyjaśnienia, w jaki sposób Dyrektor Izby Skarbowej powinien wywiązać się z obowiązku ,,zadbania o sporządzenie urzędowego tłumaczenia" nie jest możliwe wykonanie zaleceń WSA zawartych w wyroku, należało uznać za bezzasadne. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.