I SA/Ol 326/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 27 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]", w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z "[...]" r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 27 maja 2020 r. (k. 3 akt sąd.) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 8 października 2020 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem z 18 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił sprzeciw skarżącego od powyższego postanowienia z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku formalnego sprzeciwu. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, wezwaniem z 25 marca 2021 r. (k. 17 akt sąd.), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 22 marca 2021 r., ponownie zobowiązano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do wykonania powyższego obowiązku skarżący pismem z "[...]" r. wniósł o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty wskazanej w powyższym wezwaniu. Wskazał, że wniosek uzasadnia stan materialny znany sądowi z urzędu oraz okoliczności ujawniane na bieżąco w kwestii prowadzenia egzekucji administracyjnej i jej mankamentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2021 r. (k. 18 akt sąd.). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi, lecz złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Zauważyć jednak należy, że prawomocnym postanowieniem z 8 października 2020 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy m.in. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02; postanowienie NSA z 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14). Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, z 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, z 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 536/13). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonym w zarządzeniu przewodniczącego, wydanym po uprawomocnieniu się postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (postanowienia NSA: z 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10). Konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Złożenie zatem kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już prawomocnie rozstrzygnięta, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego (postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06, z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09 i z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10, z 11 lutego 2021 r., sygn. akt I FZ 1/21, z 17 lutego 2021 r., sygn. akt I FZ 3/21, z 23 lutego 2021 r., sygn. akt I FZ 17/21, z 30 marca 2021 r., sygn. akt I FZ 16/21). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.