I SA/Ol 327/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2011r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. O. we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2011r., zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona, reprezentowana przez radcę prawnego, w treści uzasadnienia skargi podała, że wyegzekwowanie kwoty naliczonego podatku VAT może spowodować nieodwracalne skutki. Skarżąca nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na jednorazową wpłatę podatku. Ponadto skarżącej wymierzono podatek także za lata 2012 i 2013. Prowadzenie egzekucji znacząco odbije się na funkcjonowaniu firmy prowadzonej przez stronę, spowoduje problemy z płynnością finansową, a w konsekwencji prowadzić będzie do upadku firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 par.1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych wyżej przesłanek. Naczelny Sąd Administracyjny dokonał wykładni przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, wskazując, że "znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, pry czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków" ( por. post. NSA z dnia 13 maja 2015r. sygn.akt II FSK 1274/15 i powołane w nim orzecznictwo – CBOSA) Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że skarżąca na potwierdzenie jego zasadności powołała się na okoliczność, że nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na jednorazową wpłatę podatku, a ponadto skarżącej wymierzono podatek także za lata 2012 i 2013. Prowadzenie egzekucji znacząco odbije się na funkcjonowaniu firmy prowadzonej przez stronę, spowoduje problemy z płynnością finansową, a w konsekwencji prowadzić będzie do upadku firmy. Powyższe nie wypełnia jednak wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek mających znaczenie dla pozytywnego załatwienia wniosku. Dla oceny, czy w sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków skarżąca powinna przedstawić wszystkie okoliczności uzasadniające realne wystąpienie takiego skutku. W orzecznictwie NSA utrwalone jest stanowisko, że trudna sytuacja materialna oraz dolegliwości egzekucji nie mieszczą się wśród przesłanek określonych w art.61 §3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 13.05.2015r. II FSK 1274/15 i powołane w nim postanowienie NSA z dnia 6.05.2013rr.,I FZ 159/13 –CBOSA). Ponadto, z akt sprawy wynika ( k-122 akt adm.) że egzekucja nie jest prowadzona, a Naczelnik Urzędu Skarbowego rozpoznaje wniosek strony o rozłożenie na raty zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.