I SA/Ol 33/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: SSO del. Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika "[...]" Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Naczelnika "[...]’ Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia "[...]" Naczelnik "[...]" Urzędu Skarbowego postanowił przedłużyć termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1 180.625zł wykazanej do zwrotu na rachunek bankowy wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 2014r. złożonej przez A. Spółkę z o.o. z siedzibą w O. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. wszczął wobec spółki A. postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania i prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za lipiec 2014r. Skargę na powyższe orzeczenie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania złożyła A. Spółka z o.o. z siedzibą w O. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentowała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkował będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą i powstaniem nieodwracalnych skutków polegających na utracie płynności finansowej i koniecznością ogłoszenia upadłości spółki. Do wniosku załączono aneks do umowy kredytowej z 30 lipca 2014r., zestawienie rachunków, depozytów terminowych i kredytów z 12 grudnia 2014r., zestawienie zobowiązań krajowych i importowych na dzień 12 grudnia 2014r. i 15 stycznia 2015r., remanent chwilowy na dzień 1 grudnia 2014r. jako dowody na wykazanie pogarszającej się sytuacji finansowej skarżącej Spółki. Podkreślono, że dla ratowania płynności finansowej skarżąca zmuszona była do uszczuplenia zapasów magazynowych, które zgodnie z umową kredytową winna utrzymywać na wyższym poziomie, a z uwagi na toczące się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym wspólniku skarżącej nie jest możliwe uzyskanie nowych kredytów bankowych, gdyż do ich udzielenia potrzeba zgody wszystkich wspólników. Z kolei utrzymywanie stanów magazynowych na zbyt niskim poziomie grozi wypowiedzeniem dotychczasowych umów kredytowych i utratą zdolności kredytowej. Skarżąca wskazała również na szkodę polegającą na utracie renomy i zaufania klientów i kontrahentów, gdyż na skutek wydania zaskarżonego postanowienia wszczęta został przeciwko skarżącej windykacja, co z kolei obniża jej wiarygodność na rynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że użycie przez ustawodawcę zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). Z powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący uprawdopodobnił istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co prowadzi do konkluzji, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia został należycie uzasadniony. Załączone do rozpoznawanego wniosku dokumenty, pozwoliły na ocenę sytuacji finansowej skarżącej i uprawdopodobniły wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uwzględnił, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi zmusi de facto Spółkę do zaprzestania działalności z powodu utraty płynności finansowej . W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki art. 61§ 3 p.p.s.a. i orzekł jak w postanowieniu.