I SA/Ol 330/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 r. postanawia: przyznać prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych . W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. skarżąca M. S. zawarła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Następnie we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Oboje utrzymują się ze świadczenia rentowego uzyskiwanego przez S. S. w wysokości 790 zł brutto po potrąceniach - egzekucji komorniczej w wysokości 263 zł, nadto skarżąca otrzymuje zasiłek z powodu bezrobocia i zasiłek na zakup posiłku w łącznej wysokości 241 zł. Skarżąca nie posiada majątku. Posiadłość w miejscowości "[...]" stanowi własność męża wnioskodawczyni, przy czym obecnie prowadzona jest z niej egzekucja komornicza. W uzasadnieniu wniosku skarżąca odwołała się do okoliczności związanych z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej i związane z tym konsekwencje. Do wniosku załączyła: zaświadczenie Miejskiego Urzędu Pracy, odpisy dwóch decyzji MOPS o przyznaniu zasiłku celowego i okresowego, decyzję ZUS z dnia "[...]" o wysokości renty S. S., trzy potwierdzenia wypłaty renty S. S. – w kwocie ok. 666 zł miesięcznie oraz potwierdzenie zapłaty kosztów sądowych przed Sądem Rejonowym w wysokości 210 zł, paragon za zakup lekarstw na łączną kwotę 105,04 zł, postanowienie Sądu Rejonowego z dnia "[...]", umowę ustanowienia rozdzielności majątkowej z dnia 30.01.2007 r. Skarżąca przedstawiła także odpisy opłat za media, z których wynika, iż rodzina ponosi koszty: energii elektrycznej w wysokości 154,95 zł, wywozu odpadów w wysokości 30 zł (za kwartał), telewizji Cyfrowy Polsat w wysokości 50 zł, zakupu gazu w wysokości 1.045 zł i opłaty podatku w wysokości 149 zł. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wskazać należy, iż skarżąca wykazała, z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Po dokonaniu analizy dokumentów oraz oświadczeń wnioskodawczyni obrazujących jej sytuację majątkową i rodzinną stwierdzić należy, iż skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z ograniczonych środków finansowych, a posiadany przez jej męża majątek podlega egzekucji. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi dysponuje miesięcznie wnioskodawczyni wraz z mężem (ok. 660 zł), przy czym w miesiącu kwietniu skarżąca otrzymała pomoc w postaci dwóch zasiłków w wysokości 241 zł łącznie, była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o co wnosiła strona. W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.