I SA/Ol 337/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski, Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (spr.),, Sędzia WSA Wiesława Pierechod, Protokolant Krzysztof Dzieliński, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) uchybienie przez J. K. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, ze decyzją z dnia "[...]" organ podatkowy pierwszej instancji wymierzył J. K. podatek za rok 2010 w kwocie 2.756,00 zł. W treści decyzji organ pouczył stronę, iż na tę decyzję służy stronie prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty jej doręczenia - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem organu podatkowego pierwszej instancji. W dniu 18 lutego 2010 r. J. K. osobiście odebrał decyzję w siedzibie organu, co zostało potwierdzone podpisem Strony. W dniu 23 lutego 2010 r. doręczono Podatnikowi drugi egzemplarz decyzji - pomyłkowo jak wskazał organ - w sposób zwyczajowo przyjęty tj. poprzez doręczenie przez osobę roznoszącą decyzje. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w dniu 18 lutego 2010 r. nastąpiło prawidłowe doręczenie decyzji, które w konsekwencji spowodowało, iż bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się w dniu 19 lutego 2010 r. Doręczenie natomiast decyzji po raz drugi nie ma wpływu na bieg 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, takiego przy tym, który powodowałby przedłużenie tego terminu do dnia upływu 14-tu dni od dnia powtórnego doręczenia decyzji. Stosownie do treści art. 233 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej Op) odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia. Zgodnie z art. 12 § 1 O.p przy obliczaniu terminu określonego w dniach nie uwzględnia się dnia, w którym miało miejsce doręczenie. A zatem bieg terminu do złożenia odwołania od decyzji rozpoczął się - jak już wyżej wskazano - od dnia 19 lutego 2010 r. i upłynął w dniu 04 marca 2010 r. Ostatnim dniem 14-dniowego terminu był dzień powszedni - czwartek. Jak wynika z akt sprawy - odwołanie od decyzji z dnia "[...]" zostało wniesione osobiście przez Podatnika w dniu 05 marca 2010 r. Powyższe wskazuje na to, że odwołanie zostało wniesione w 15-tym dniu od dnia doręczenia decyzji, a więc już po upływie prawem zakreślonego terminu do jego skutecznego wniesienia. Fakt ten z kolei skutkuje, iż odwołanie J. K. nie może skutecznie uruchomić postępowania odwoławczego przed Kolegium Odwoławczym, w którym mogłoby dokonać się badanie legalności zakwestionowanej decyzji. Kolegium wskazało, że w treści odwołania Podatnik nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skargę do Sądu na powyższe postanowienie wniósł J. K. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy - art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż odwołanie od decyzji zostało wniesione po upływie terminu i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazał, że decyzja Wójta Gminy z dnia "[...]" ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego od nieruchomości za 2010 r. została mu doręczona dwa razy. Przedmiotowa decyzja została mu wręczona pierwszy raz przy okazji jego wizyty w Urzędzie Gminy w celu uzyskania informacji w jakiej wysokości i na jakiej podstawie prawnej zostanie mu ustalone zobowiązanie podatkowe od nieruchomości za 2010 r., które to miało miejsce dnia 18 lutego 2010 r. Ponownie ta sama decyzja zostało mu doręczona dnia 23 lutego 2010 r. przez osobę roznoszącą decyzje. Przyjął, że skoro decyzja została mu doręczona przez osobę roznoszącą decyzje, a pierwszy egzemplarz został mi wręczony przy okazji jego wizyty w Urzędzie, to termin czternastodniowy do wniesienia odwołania rozpoczyna się z momentem doręczenia, które nastąpiło 23 lutego 2010 r. Podkreśl, iż przeoczenia i zaniedbania organu w przedmiocie doręczania decyzji podatkowych nie mogą wprowadzać w błąd tym samym uniemożliwiać wnoszenia stronom skutecznych środków zaskarżenia. Gdyby w przedmiotowej sprawie decyzja zostałaby raz doręczona nie byłoby tego typu problemu i odwołanie zostałoby wniesione zgodnie z przepisami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę domagało się jej oddalenia, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżący otrzymał dwukrotnie decyzję w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r. Z przepisów Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) wynika , że skarżącemu organ podatkowy powinien doręczyć oryginał decyzji . Uchwala pięciu sędziów NSA z dnia 13.10.1997 r., sygn. akt FPK 13/97) przyjmuje się, że wymóg "doręczenia" spełniony jest wówczas, gdy strona otrzyma oryginał decyzji zawierający wszystkie wymagane w art. 210 Ordynacji podatkowej elementy. Nie spełnia tego wymogu doręczenie stronie wydruku komputerowego, kopii, kserokopii lub innego rodzaju odbitki oryginału decyzji bądź uwierzytelnionego odpisu. W rozumieniu cytowanego przepisu strona powinna otrzymać dokument z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ (wydającej decyzję). Strona skarżąca powinna otrzymać jeden oryginał decyzji ( art. 211 O.p.). Z akt administracyjnych wynika, że oryginały tej samej decyzji, z dnia "[...]", Nr "[...]" w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r., skarżący otrzymał 18 lutego 2010r. i 23 lutego 2010r. Termin do wniesienia odwołania upłynął 9 marca 2010r. Skarżący odwołanie od decyzji wniósł 5 marca 2010r. , czyli z zachowaniem terminu. W związku z tym uzasadniony jest zarzut naruszenia: przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy - art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż odwołanie od decyzji zostało wniesione po upływie terminu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy błędnie powołał art. 233 § 2 pkt 1 , zamiast art. 223 § 2 pkt 1 ustawy. Ten błąd jest zapewne rezultatem oczywistej omyłki pisarskiej. Ubocznie należy stwierdzić, że doręczenie skarżącemu oryginałów tej samej decyzji w dniu 18 lutego 2010r. i 23 lutego 2010r. jest uchybieniem procesowym, którego ocena, w zakresie wpływu na wynik postępowania podatkowego, wykracza poza zakres sprawy w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania (artykuł 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, a o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 152 ustawy (pkt II wyroku).