I SA/Ol 342/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 170,- (sto siedemdziesiąt) złotych. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W wypełnieniu dyspozycji wymienionego wyżej przepisu skarżący został wezwany pismem z dnia 06 maja 2011r. (doręczonym pełnomocnikowi w dniu 09 maja 2011r. – karta nr 17 akt sądowych) do uiszczenia kwoty 330 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia. Strona uiściła bowiem przy wniesieniu skargi kwotę 170 zł tytułem wpisu. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja podatkowa o charakterze kasacyjnym, zatem wpis sądowy od skargi wynosi 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wyznaczony termin do dokonania czynności upłynął w dniu 16 maja 2011r. Ponieważ mimo wezwania należny wpis od skargi nie został uiszczony, to skargę należało odrzucić na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji. Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązany jest do zwrotu wpisu od odrzuconej skargi, co też orzekł w pkt 2 sentencji wobec uiszczenia przez stronę skarżącą z tego tytułu kwoty 170 zł.