I SA/Ol 347/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub, sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant referent stażysta Jakub Gosk, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 3 października 2012r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2011 Oddala skargę. I SA/OI 347/12 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpatrzeniu odwołania producenta rolnego P.M. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia "[...]" Nr "[...]" o przyznaniu płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunków gospodarowania na rok 2011 , utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. P.M. złożył w dniu 16 maja 2011r. do Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2011, ubiegając się o przyznanie przedmiotowych płatności za realizację ONW - strefa nizinna do powierzchni 30,53 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia "[...]" odmówił P.M. przyznania płatności ONW na rok 2011. Organ I instancji podał, że została wykazana różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną , która została ujawniona w trakcie kontroli w dniu 26 września 2011 roku. Suma powierzchni działek rolnych stwierdzonych po kontroli administracyjnej i na miejscu wyniosła 23,87 ha. Ta różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła 6,66 ha, 27,9011 %. Na podstawie art. 15 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia komisji (WE) nr 65/2011 odmówiono przyznania płatności, gdyż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną przekroczyła 20%. Od tej decyzji odwołanie złożył P.M. Zakwestionował on wyniki kontroli. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie podzielił zarzutów odwołania. W odniesieniu do przyznania płatności ONW wskazał, że powierzchnia zadeklarowana do objęcia przedmiotową płatnością wyniosła 30,53 ha, powierzchnia stwierdzona to 23, 87 ha. Organ odwoławczy wskazał, że w gospodarstwie rolnym strony w dniu 26 września 2011 r. została przeprowadzona kontrola metodą FOTO. Suma powierzchni działek rolnych po kontroli administracyjnej na miejscu wyniosła 23,87 ha. Biorąc pod uwagę te ustalenia Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji z powołaniem się na art. 15 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia komisji (WE) nr 65/2011 zasadnie odmówił przyznania producentowi rolnemu płatności ONW. Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 73 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiający szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, który stanowi o wyjątkach od stosowania obniżek i wykluczeń. Powyższy przepis prawa wspólnotowego stanowi, że: 1. Zmniejszeń i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II, nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. 2. Zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w rozdziałach I i II nie stosuje się w odniesieniu do tych części wniosku o przyznanie pomocy, co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że organ ten nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Organ odwoławczy uznał, że strona nie wykazała , ze nie jest winna stwierdzonych nieprawidłowości. W ocenie Organu II instancji producent rolny przy wypełnieniu wniosku dopuścił się winy polegającej, co najmniej na niedbalstwie. Zdaniem Organu II instancji strona deklarując we wniosku określone działki, powinna przed złożeniem wniosku dokonać , czy to samodzielnie, czy to przy pomocy osób trzecich , pomiaru gruntów, do których ubiegała się o przyznanie płatności. Organ odwoławczy wskazał, że powierzchnia działek rolnych powinna być zadeklarowana zgodnie ze stanem faktycznym. Powierzchnia działki rolnej , do której przysługują płatności to powierzchnia działki ewidencyjnej , wykorzystywana do celów rolniczych ( pod uprawy rolne, trwale użytki zielone). Oznacza to, że należy odliczyć od niej powierzchnie zadrzewione, zakrzaczone, drogi z wyjątkiem dróg technologicznych i dojazdowych do pól o nawierzchni gruntowej, powierzchnie zabudowane, wody, odłogi i inne powierzchnie przeznaczone na użytkowanie pozarolnicze. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze, P.M. wskazał, że wniosek złożył on zgodnie z dokumentami, które otrzymał od Agencji. Natomiast przy kontroli foto pomniejszono powierzchnię o 6,66 ha. Podał, że w rozmowie telefonicznej obiecano mu, że będzie ponownie przeprowadzona kontrola. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na decyzje administracyjne ( art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012r. poz. 270, zwana dalej w skrócie p.p.s.a ). Kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest zarówno co do zgodności z prawem materialnym, jak i co do zachowania przy jej wydaniu przepisów postępowania procesowego. Przy kontroli legalności decyzji Sąd bierze pod uwagę `również prawo wspólnotowe. Z punktu widzenia przedmiotowego, polski porządek prawny jest porządkiem prawnym monistycznym, bowiem prawo wspólnotowe (unijne) stanowi część krajowego porządku prawnego. Sąd stwierdzając, że sprawa jest sprawą wspólnotową, powinien ustalić przepisy prawa wspólnotowego, które mogą być zastosowane do jej rozpoznania i rozstrzygnięcia lub mogą być wzięte pod rozwagę przy interpretacji prawa polskiego. Wydając decyzję w dniu "[...]" organ I instancji porównał treść wniosku o przyznanie płatności ONW na rok 2011 z wynikami kontroli na miejscu. W rezultacie została wykazana różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną. Suma powierzchni działek rolnych stwierdzonych po kontroli administracyjnej i na miejscu wyniosła 23,87 ha. P.M. złożył w dniu 16 maja 2011r. do Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2011, ubiegając się o przyznanie przedmiotowych płatności za realizację ONW- strefa nizinna do powierzchni 30,53 ha. Oznacza to, że skarżący od gruntów wykorzystywana do celów rolniczych ( tylko takie grunty mogą być objęte dopłatami), zadeklarował tereny zadrzewione i zakrzaczone, czyli grunty, które nie są wykorzystywane do celów rolniczych. Takie fakty zostały ustalone w trakcie kontroli na miejscu i zostały udokumentowane w raporcie z czynności kontrolnych w zakresie kwalifkowalności powierzchni gruntów. Skarżący powyższych ustaleń faktycznych nie podważył. Zastrzeżenia skarżącego są pozbawione podstaw, gdyż są one gołosłowne. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o odroczenie sprawy. Pełnomocnik skarżącego zamierzał przedstawić sądowi dokumentację fotograficzną, celem wykazania stanu rzeczywistego. Stosownie do treści art. 109 p.p.s.a. rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Sąd nie mógłby dopuścić dowodu z dokumentacji fotograficznej, gdyż stosownie do treści art. 106 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a mógłby dopuścić tylko dowód z dokumentu. Celem postępowania dowodowego, o którym stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie - czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń. Przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentu przez sąd administracyjny jest dopuszczalne wówczas, gdy postulowany bądź dopuszczony z urzędu dowód pozostaje w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu. W rezultacie powyższych ustaleń i rozważań, należy uznać, że skarżący nie był w stanie zakwestionować stwierdzonej różnicy. Ta różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła 6,66 ha, 27,9011 %. W konsekwencji zasadnie na podstawie art. 15 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia komisji (WE) nr 65/2011 odmówiono przyznania mu płatności, gdyż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną przekroczyła 20%. Organ odwoławczy prawidłowo uznał również, że w przedmiotowej sprawie nie miał zastosowania art. 73 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiający szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, który stanowi o wyjątkach od stosowania obniżek i wykluczeń. Zasadnie Organ przyjął, że powierzchnia działek rolnych powinna być zadeklarowana zgodnie ze stanem faktycznym. A zatem nie mogły być przedmiotem płatności tereny zadrzewione i zakrzaczone i inne nieużytki. W konsekwencji należy stwierdzić, że Organ odwoławczy dokonał właściwej subsumcji powołanych przepisów prawa materialnego. Stosowanie przepisów prawa materialnego związane był z ustaleniami faktycznymi, które zostały dokonane w trakcie kontroli i doprowadziły do podważenia treści wniosku o przyznanie płatności. Natomiast za rzetelne wypełnienie wniosku odpowiadał skarżący. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.