I SA/Ol 35/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr) Sędziowie WSA Zofia Skrzynecka Asesor Wojciech Czajkowski Protokolant Paweł Guziur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2002 rok oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia "[...]" roku, w przedmiocie wymiaru K. L. podatku od nieruchomości za 2002 rok. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie, wynika, co następuje: Decyzją z dnia "[...]" roku, organ podatkowy I instancji ustalił L. K. podatek od nieruchomości na rok 2002 w kwocie 16 653,70 zł, z czego podatek od gruntów ustalony został na kwotę: 1 659 zł. zaś podatek od budynków usytuowanych na tym gruncie na kwotę -14994,70 zł. Podjęcie wskazanej wyżej decyzji organ oparł na następujących dowodach i dokumentach: - na dokonanym przez Starostę E. zawiadomieniu o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 24 września 1999 roku, z której wynika, że na podstawie umowy zniesienia współwłasności sporządzonej aktem notarialnym w dniu 22 lipca 1999 roku Repertorium "[...]" M. K. stał się użytkownikiem wieczystym działki gruntu o numerze ewidencyjnym "[...]" o pow. 23 700 m2 sklasyfikowanej jako użytek rolny klasy III i IV i oznaczonej w ewidencji użytków rolnych symbolami: R, RB IVa i PS B III, - na decyzji Naczelnika Gminy M. z dnia 29 października 1985 roku, o wyłączeniu z produkcji rolniczej gruntów rolnych o powierzchni 2,37 ha położonej w obrębie wsi Z. oznaczonej numerem działki "[...]" i składającej się gruntów rolnych RIVa o pow. 1,28 ha i PS III o pow. 1,09 ha, - na protokole z oględzin nieruchomości należącej do podatnika dokonanej w dniu 16 czerwca 2004 roku. Wskazanych wyżej dowodów podatnik nie zakwestionował, natomiast w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy M. podważył sam fakt opodatkowania wskazanej nieruchomości podatkiem od nieruchomości, nie zaś podatkiem rolnym. Uzasadniając swój zarzut, L. K. powołał się na fakt, że nieruchomość którą posiada na terenie Gminy M. stanowi całość gospodarczą z gospodarstwami rolnym położonymi na terenie kraju o łącznej powierzchni ok. 1300 ha. W ocenie podatnika — organ nie miał podstaw do ustalania innego rodzaju podatku niż podatku rolnego, ponieważ sposób wykorzystania posiadanych przez stronę gruntów i budynków i ich związek z prowadzonym gospodarstwem rolnym wskazuje przy tym na to, iż budynki i budowle znajdujące się na tym gruncie podlegają ustawowemu zwolnieniu z podatku od nieruchomości. Odwołujący podniósł, że wobec powierzchni gospodarstwa rolnego jaką uprawia, osiąga plony, które musi magazynować także w gospodarstwie położonym w Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie, decyzją z dnia "[...]" roku, utrzymało w mocy decyzję I instancji, podnosząc w uzasadnieniu, co następuje: W ocenie Kolegium odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na stan prawny obowiązujący w okresie powstania obowiązku podatkowego. Dla rozstrzygnięcia powyższej sprawy organ odwoławczy odwołał się do treści regulacji prawnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od nieruchomości i podatkiem rolnym obowiązującej w roku 2002 tj. w roku podatkowym, w którym obowiązek ten powstał. Zgodnie z obowiązującą wówczas definicją gospodarstwa rolnego, określoną w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym, w brzmieniu obowiązującym w 2002r., za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych, gruntów pod stawami oraz, sklasyfikowanych w operatach ewidencyjnych jako użytki rolne, gruntów pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej lub osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. Stosownie do treści art. 1 ust. 2 ustawy o podatku rolnym grunty gospodarstw rolnych podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym. Organ podniósł, iż od powyższej zasady ustanowionej w wymienionym wyżej przepisie istniały wyjątki. Wskazał na postanowienia art. 3 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (w stanie prawnym obowiązującym w dniu 1 stycznia 2002 roku), odbierający niektórym gruntom rolnym ( użytkom rolnym) cechę gospodarstwa rolnego opodatkowanego podatkiem rolnym (nawet jeżeli te grunty były sklasyfikowane jako użytki rolne), jeżeli były one wyłączone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi na cele inne niż rolnicze. Wyłączenie to nie było skuteczne jedynie przez okres dwóch lat licząc od dnia wyłączenia, jeżeli w tym czasie na gruntach wyłączonych na cele nierolnicze prowadzona była działalność rolnicza. W pozostałych przypadkach nierolnicze przeznaczenie gruntu sklasyfikowanego jaka użytek rolny, skutkowało opodatkowaniem tego gruntu podatkiem od nieruchomości na podstawie cytowanego wyżej art. 3 ust. 1 pkt. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Opisany wyżej stan prawny obwiązywał do dnia 1 stycznia 2003 roku to jest do chwili wejścia w życie ustawy z dnia 30 października 2002 roku o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U Nr 200 poz. 1683). Organ, mając na uwadze powyższą regulację obowiązującą w kwestii podatku od nieruchomości w roku 2002 za bezsporne przyjął to, że grunt stanowiący działkę Nr "[...]" O pow. 2,37ha położony w miejscowości Z. gmina M. i będący w użytkowaniu wieczystym L. K. podlegał (w tamtym stanie prawnym) podatkowi od nieruchomości a nie podatkowi rolnemu pomimo tego, że był i jest sklasyfikowany jako użytek rolny (jak wynika to z wypisu z ewidencji gruntów działka Nr "[...]" składa się z gruntów sklasyfikowanych jako RIVa, B/RIVa i B/PS III). Działka ta jednak na podstawie decyzji Naczelnika Gminy M. z dnia 12.10.1985 roku, wyłączona została z produkcji rolnej, w związku z przeznaczeniem jej w planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze. Jak podaje organ — w uzasadnieniu decyzji wymiarowej, decyzja o wyłączeniu stała się ostateczna na skutek nie wniesienia od niej odwołania .W dacie wydania decyzji wyłączeniowej, działka Nr "[...]" była we władaniu Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Zbożowo — Młynarskiego. Organ odwoławczy podniósł, że w sytuacji wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, przedmiotowa nieruchomość gruntowa, nawet jeżeli wchodziła w skład gospodarstwa rolnego prowadzonego przez podatnika w Z. oraz na terenie kraju w miejscowościach: Z., L. i S. o łącznej pow. ok. 1300 ha (jak podaje strona) i stanowiłaby, jak to podkreśla strona całość gospodarczą — nie podlegała podatkowi rolnemu, a podatkowi od nieruchomości, na podstawie art.3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W zakresie więc w jakim organ podatkowy ustalił wobec podatnika, za działkę Nr "[...]" w roku podatkowym 2002, podatek od nieruchomości a nie podatek rolny — rozstrzygnięcie organu jest zgodne z prawem. Organ zauważył, iż podatnik nie kwestionuje przy tym faktu wyłączenia przedmiotowej działki z produkcji rolnej oraz tego, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja o tym wyłączeniu, skierowana w roku 1985 do ówczesnego podmiotu władającego gruntem. Przedmiotem zarzutu strony podniesionym w odwołaniu pozostaje natomiast fakt obciążenia podatkiem od nieruchomości także budynków usytuowanych na działce Nr "[...]". Wskazał przy tym, iż w stosunku do wzniesionych tam budowli organ odstąpił od ustalania podatku od nieruchomości z uwagi na to, iż organ ten nie wykazał, aby podatnik prowadził działalność gospodarczą inną niż działalność rolnicza. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż skoro grunt na którym znajdują się budynki nie podlega podatkowi rolnemu a podatkowi od nieruchomości, to usytuowane na nim budynki nie mogą korzystać ze zwolnienia określonego obecnie w treści art. 7 ust. 1 pkt. 4 lit. b. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a w roku 2002 zawartego w art. 7 ust. 7 tej ustawy. Przepis ten stanowił, że zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością leśną zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, oraz w gospodarstwach rolnych, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością rolniczą. Dla zwolnienia budynków gospodarczych z podatku od nieruchomości niezbędne jest zatem jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek dotyczących tych budynków. Po pierwsze tej, aby były to budynki gospodarcze (lub ich części) związane z działalnością rolniczą— czego Kolegium Odwoławcze nie kwestionuje, w świetle zebranych w sprawie dowodów. Po drugie zaś tej, aby budynki gospodarcze należące do podatnika położone były na gruntach gospodarstw rolnych. Zdaniem organu odwoławczego, ten ostatni warunek nie został spełniony, nawet wtedy, gdy grunty stanowią—jak wykazuje podatnik —jedną całość z prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym i są użytkami rolnymi, jeżeli wyłączone zostały z produkcji rolnej. W ocenie Kolegium, te same grunty oceniane pod rządami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w jej brzmieniu obowiązującym w roku 2002 - nie mogły być jednocześnie gruntami gospodarstwa rolnego i gruntami wyłączonymi z produkcji rolnej i przeznaczonymi na cele inne niż rolnicze. Wskazana wyżej ocena wynika z treści regulacji prawnej dotyczącej obowiązku podatkowego podatku rolnym i podatku od nieruchomości, obowiązującej do dnia 31 grudnia 2002 roku. Po tym czasie, od 1 stycznia 2003 roku — stało się rzeczą obojętną to na jakie cele rolnicze czy też inne, wykorzystywany jest grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako użytek rolny. Grunt taki, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 roku Nr 94 poz. 431 z późn. zm.) po zmianie tej ustawy w ustawie z dnia 10 października 2002 roku (Dz. U Nr 200 poz. 1680) podlega podatkowi rolnemu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, L. K. wniósł o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. i poprzedzającej decyzji Wójta Gminy M. Nr "[...]" z dnia "[...]" r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2002. Nadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o dopuszczenie dowodu z akt sprawy Sygn. akt I SA/Ol 3 90/05 - wyroku z dnia 14.12.2005r Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr "[...]" z dnia "[...]"r. i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy M. z dn. "[...]"r nr "[...]" w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2000r. W uzasadnieniu skargi, podatnik podniósł, że zaskarżona decyzja jest niezgodna ze stanem prawnym i faktycznym, a także krzywdząca - ponieważ nie uwzględnia przesłanek wynikających z intencji Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12.01.1991r (Dz. U. Nr 9 z dnia 1991r). Skarżący podkreślił, że Starosta E. w zawiadomieniu o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 24 września 1999r, wskazał że "L.K. stał się użytkownikiem wieczystym działki gruntu o numerze ewidencyjnym "[...]", o pow. 23 700 m2, sklasyfikowanej jako użytek rolny klasy III i IV i oznaczonej w ewidencji użytków rolnych symbolami: R, RB I Va i PS B III". Zdaniem podatnika, z powyższego cytatu jednoznacznie wynika, że w/w działka jest gruntem rolnym a Wójt Gminy M. nigdy nie powiadomił Skarżącego o wyłączeniu gruntów w/w działki z działalności rolniczej i nie zapoznał z decyzją w tym względzie. Ponadto Skarżący podnosi, iż w/w decyzja ostateczna nigdy nie została wykonana w zakresie faktyczno- fizycznym, jak i formalnym. Dodał także, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji z dnia "[...]" r pominęło podstawowy w niniejszej sprawie fakt, iż Skarżący jest i był rolnikiem w rozumieniu przepisów obowiązujących przed powstaniem obowiązku podatkowego, jak i w roku 2002. Wskazał, iż Wójt Gminy M. w swojej decyzji Nr "[...]" z dnia "[...]"r obciążającej podatkiem od nieruchomości na rok 2002 – powołał się na akt notarialny Rep. "[...]" z dnia 22.07.1999r wedle którego Skarżący stał się samoistnym właścicielem w Z. gm. M., działki nr "[...]" i budynków i budowli tam się znajdujących. Jednak podkreślenia wymaga fakt zapisania w w/w akcie notarialnym że "nieruchomość (Z.) stanowi całość gospodarczą z gospodarstwem rolnym L. K. o powierzchni ok. 1300 ha położonego w Z., L. i S. W ocenie Skarżącego, został on – jako rolnik zwolniony od podatku od nieruchomości na podstawie art.7 pkt l ust.7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12.01.1991r. Skarżący podkreślił, że budynki i budowle w Z. są ściśle związane z prowadzonym przez Skarżącego gospodarstwem rolnym i istnieje faktyczny i ścisły związek pomiędzy budynkami, budowlami w Z. a uprawianą przez Skarżącego ziemią w S. oraz w Z. i w L. Wskazał przy tym, że nie miał możliwości zmagazynowania całej produkcji rolnej w S., gdyż nie było tam dostatecznej powierzchni magazynowej ani urządzeń do przeczyszczenia i przesuszenia nasion. Skarżący podniósł, że poza działalnością rolną nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej a posiadane w Z. budynki i budowle, były i są wykorzystywane wyłącznie dla potrzeb prowadzonego gospodarstwa rolnego. Dlatego, zdaniem Skarżącego w przedstawionej wyżej sytuacji spełniał w 2002 roku warunki dla uzyskania zwolnienia od podatku od nieruchomości od gruntów, budynków i budowli w Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji i wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. L. K. w piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 8 marca 2006 roku, zatytułowanym "Odpowiedź skarżącego na odpowiedź Samorządowego Kolegium Odwoławczego" z dnia 02.01.2006 r., podniósł że, nie zgadza się z argumentacją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący stwierdził, iż w wyroku z dnia 14.12.2005 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zajął słuszne stanowisko i zgodne ze stanem faktycznym. Dodał, że działka nr "[...]", o pow.2,37 ha jest użytkiem rolnym od 1999 roku. Skarżący podkreślił, że Wójt Gminy M., począwszy od 2003 roku, jak też w 2004 i 2005 roku naliczał, za tę działkę podatek rolny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpatrując sprawę, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z przepisami prawa wydawanych aktów administracyjnych, na podstawie art. 1 i art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 i zm.), zwanego dalej "ppsa", orzekając w sprawach skarg, m.in. na decyzje administracyjne. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący zgodnie z wymogami art. 122 i 187§1 Ordynacji podatkowej oraz dokonano jego szczegółowej analizy i oceny, mieszczącej się w granicach zakreślonych art. 191 Ordynacji Podatkowej. Badając w takim zakresie decyzję będącą przedmiotem skargi, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa kwalifikującego decyzję do wycofania z obrotu prawnego W wyniku analizy zebranego materiału dowodowego w sprawie Sąd stwierdził, że spór w niniejszej sprawie sprowadza się do wykładni przepisów ustawy o podatku rolnym, a także przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w zakresie stosowania prawa. Nie ma bowiem wątpliwości, że opodatkowanie podatkiem od nieruchomości gruntów rolnych wymaga bezspornego stwierdzenia, że grunty te nie są objęte przepisami o podatku rolnym. Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (jednolity tekst Dz.U.93.94.431, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., wprowadza przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, któremu podlegają określone w ustawie grunty gospodarstw rolnych. Art. l ust.2 tej ustawy, zawiera legalną definicję, że za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego, uważa się obszar użytków rolnych, gruntów pod stawami oraz, sklasyfikowanych w operatach ewidencyjnych jako użytki rolne, gruntów pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej lub osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. Artykuł 2 ustawy o podatku rolnym, wg brzmienia 2002 roku, zawiera wyłączenia z opodatkowania podatkiem rolnym określonych gruntów. W świetle art.2 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku rolnym, nie podlegają grunty wyłączone na cele nierolnicze, na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych. Natomiast ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych również w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., stanowiła w art. 3 ust. 1 pkt. 4, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna oraz nie sklasyfikowane grunty - jako użytki rolne położone na terenie miast, a także grunty wyłączone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi na cele inne niż rolnicze lub leśne, z wyjątkiem gruntów, na których przez okres do 2 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji administracyjnej wyłączającej te grunty na cele nierolnicze prowadzona jest działalność rolnicza. Z treści tego przepisu wynikało, że o rodzaju podatku w tym przypadku nie decydowała klasyfikacja gruntu, a jego gospodarcze wykorzystanie. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały grunty objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna. Dalsza dyspozycja tego przepisu dotyczy odmiennego stanu faktycznego. Wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej wyłączającej te grunty na cele nierolnicze prowadzi do zmiany w klasyfikacji tych gruntów. Mimo wyłączenia tych gruntów na cele nierolnicze może być prowadzona działalność rolnicza. W takim przypadku przez okres do dwóch lat takie grunty podlegały przepisom ustawy o podatku rolnym. W ocenie Sądu, zasadne jest stanowisko organów podatkowych, iż wydanie decyzji administracyjnej wyłączającej grunty na cele nierolnicze, prowadzi do wyłączenia przepisów ustawy o podatku rolnym, gdyż w takim przypadku decydowało faktyczne wykorzystanie gruntów. W związku z powyższym, grunt stanowiący działkę Nr "[...]" o pow. 2,37 ha i będący w użytkowaniu wieczystym L. K. podlegał podatkowi od nieruchomości pomimo tego, że był sklasyfikowany jako użytek rolny. Sąd podzielił tym samym stanowisko organów podatkowych, iż skoro grunty na którym znajdują się budynki nie podlegają przepisom ustawy o podatku rolnym lecz podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, to usytuowane na nim budynki nie mogą korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 7 ust. 7 tej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu określonym w roku 2002. Przepis ten stanowił, że zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością leśną zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, oraz w gospodarstwach rolnych, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością rolniczą. Zatem, aby doszło do zwolnienia budynków gospodarczych z podatku od nieruchomości powinny być one położone na gruntach gospodarstw rolnych. Skoro jednak, grunty te na mocy decyzji administracyjnej zostały wyłączone z produkcji rolnej to tym samym nie mogą jednocześnie stanowić gruntów gospodarstwa rolnego. W związku z powyższym, podnoszony przez Skarżącego argument- iż grunty stanowią jedną całość z prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym- nie jest rozstrzygający w niniejszej sprawie. Również podnoszone przez Skarżącego zarzuty, iż w tożsamej rodzajowo sprawie, dotyczącej obowiązku podatkowego ciążącego na podatniku za 2000 rok, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r., o sygn. akt I SA/Ol 390/05 zakwestionował wykonalność decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej i uchylił zaskarżoną decyzję, nie zostały przez skład Sądu uwzględnione. Odnosząc się do zarzutów w tym zakresie, należy podkreślić, iż kwestia wykonalności decyzji o wyłączeniu gruntów na cele nierolnicze nie ma -wobec wskazanych wyżej unormowań- wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w 2002r., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty wyłączone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi na cele inne niż rolnicze lub leśne (...). Z treści tego przepisu wynika, że rozstrzygająca w niniejszej sprawie jest kwestia ostateczności decyzji podatkowej, a nie jej wykonalność. Stwierdzić należy, iż decyzja z dnia 29.X. 1985r. zaświadczająca o takim wyłączeniu, jest decyzją ostateczną. Stosownie bowiem do art. 16§ 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego- decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. W związku z tym, iż decyzja nie została wzruszona to wynikające z niej obowiązki stały się wykonalne. Natomiast niedopełnienie obowiązku, wynikającego początkowo z treści art. 10 dekretu z dnia 2 lutego 1956 roku o ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 6 poz. 32 z poźn. zm) a następnie z ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z roku 2005 Nr 240 poz. 2027) - i nie zgłoszenie zmiany objętej ewidencją gruntów wynikającej z decyzji o wyłączeniu oraz z faktycznego zagospodarowania tych gruntów – nie może wywołać oczekiwanego przez Skarżącego skutku. Znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma bowiem decyzja ostateczna o wyłączeniu i to niezależnie od tego, czy znalazła swoje odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków, czy też nie. Na marginesie należy dodać, iż Sąd orzekający w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2002 r. nie jest związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r., o sygn. akt I SA/Ol 390/05. Skład Sądu dokonuje własnej oceny zgodności z przepisami prawa wydawanych aktów administracyjnych. Podsumowując, zdaniem Sądu poczynione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustalenia w sprawie, w której zapadła zaskarżona decyzja są logiczne, spójne i dostatecznie udokumentowane. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.