I SA/Ol 35/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Zofia Skrzynecka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod, sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Protokolant pomocnik sekretarza Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 8 lutego 2012r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007r. postanawia zawiesić postępowanie z urzędu Pismem z dnia 10 czerwca 2009 r. Spółka A w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. W toku postępowania pismami z dnia 9 i 16 września 2009 r. strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 , poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Uwzględniając powyższy wniosek stron, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 476/09, zawiesił postępowanie na wniosek stron, wskazując w uzasadnieniu m.in. na to, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09) W związku z wydaniem w dniu 13 września 2011 r. wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w w/w sprawie o sygn. akt P 33/09, pismem z dnia 11 stycznia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o podjęcie postępowania sądowego, które nastąpiło w dniu 17 stycznia 2012 r. Następnie pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej Spółki ponownie wniósł o zawieszenie postępowania sądowego, wskazując jako podstawę prawną przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona skarżąca wskazała, że przedmiotowy wniosek podyktowany jest tym, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym zainicjowanych skargami konstytucyjnymi Spółki B (sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10 i SK 24/10), dotyczącymi zbadania zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Ponadto strona wskazała na skargę konstytucyjną, jaką wniosła do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 23 września 2010 r. w zakresie zbadania zgodności z Konstytucją RP w/w przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Na rozprawie w dniu 8 lutego 2012 r. pełnomocnik Spółki wyjaśnił, że nie złożył do akt niniejszej sprawy odpisu skargi konstytucyjnej, gdyż został on przedłożony w innych sprawach o sygn. akt I SA/Ol 551/10, I SA/Ol 650/10 i SA/Ol 211/11. Podał również, że sprawa skargi konstytucyjnej o sygn. akt Ts 241/10 jest wciąż na etapie wstępnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Nawiązując do uzasadnienia wniosku o zawieszenie postępowania, przypomnieć należy, iż skargami konstytucyjnymi Spółki B (SK 19/10, 20/10, 21/10 i 24/10) poddano w wątpliwość zgodność z Konstytucją RP następujących przepisów: - art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane z art. 22 oraz art. 64 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP; - art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane z art. 22 oraz art. 64 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. Ponadto strona skarżąca wniosła w dniu 23 września 2010 r. do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, zarejestrowaną pod sygn. akt, Ts 241/10, dotyczącą zbadania zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Mając na uwadze, że podstawę prawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji organu podatkowego stanowił m.in. art. 1a ust. 1 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności ww. przepisów z przepisami Konstytucji RP jest niezbędne do sformułowania przez Sąd wypowiedzi o tym, czy decyzja ta jest zgodna z prawem. Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie to wywrze wpływ na ocenę zgodności z prawem zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, skoro ewentualne stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów objętych skargami konstytucyjnymi będzie oznaczało zakwestionowanie podstawy prawnej obu tych decyzji. Sąd opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodzącym poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być bowiem analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Należy zatem uznać, że ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowi podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.