I SA/Ol 351/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. Skarżący M. P., reprezentowany przez ojca J. P., we wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, złożył oświadczenie, że nie posiada żadnego majątku, żadnych źródeł utrzymania i nie ma nikogo na utrzymaniu. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 6 października 2008r. odmówił przyznania prawa pomocy wobec braku dowodów świadczących o sytuacji finansowej i bytowej osoby skarżącej, ponieważ zostały złożone oświadczenia o sytuacji finansowej pełnomocnika strony. Wskutek sprzeciwu wniesionego przez pełnomocnika skarżącego, postanowienie Referendarza sądowego z dnia 6.10.2008r. utraciło moc, na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Na skutek wezwania pełnomocnika strony na podstawie art. 257 ppsa, uzupełniono braki w zakresie stanu majątkowego skarżącego M. P.. Z nadesłanych dokumentów wynika, że M. P. w roku 2006 i 2007 nie złożył zeznania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Z zaświadczenia Miejskiego Urzędu Pracy wynika, że M. P. był zarejestrowany jako bezrobotny w okresie od 5.04.2005r. do 10.07.2005r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w zaświadczeniu z dnia 13.11.2005r. poinformował, iż skarżący nie korzystał ze świadczeń pomocy społecznej i nie figuruje w bazie danych MOPS. Z oświadczenia J. P. wynika, że jego syn M. P. (skarżący) nie zamieszkuje z rodzicami, nie prowadzi też z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Sąd mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, znajdujące potwierdzenie w przedstawionych dokumentach stwierdził, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tych okolicznościach faktycznych Sąd, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ppsa postanowił jak w sentencji.