I SA/Ol 370/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.M. – W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A.U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać adwokat M.M. – W. kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przyznał A.U. prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Izba Adwokacka poinformowała Sąd, że jako pełnomocnika strony wyznaczono adwokat M.M. – W. Na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. wraz z skarżącym stawił się radca prawny N.W., któremu pełnomocnik z urzędu udzieliła pełnomocnictwa substytucyjnego. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd, uwzględniając wniosek strony, cofnął prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. w związku ze zwolnieniem z prowadzenia sprawy adwokat M.M. – W. pełnomocnik substytucyjny - radca prawny N. W. wniósł o przyznanie na Jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Przepis § 18 ust.1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez wnioskodawcę czynności procesowych w imieniu skarżącego nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 295,20 zł (240 zł + 55,20 zł - podatek VAT według stawki 23%). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.