I SA/Ol 371/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 31 maja 2016r. skarżący T. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 500 zł Z oświadczenia wnioskodawcy wynikało, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną H. S.. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1345,36 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem ogródka działkowego o powierzchni 244m2. Innego majątku nie posiada. Wskazał, iż wraz z żoną utrzymują się z jednej emerytury, ich sytuacja finansowa jest bardzo ciężka, nie stać ich na żadne dodatkowe wydatki. Podniósł, iż wraz z żoną są w podeszłym wieku oraz są osobami schorowanymi. Wyjaśnił, iż miesięcznie ponoszą następujące koszty utrzymania: czynsz za mieszkanie 380,98 zł, energia elektryczna 130 zł, media 43 zł, gaz 50 zł, koszty leczenia 200 zł, opłata do Izby Celnej z tytułu kary 334 zł. Mając na uwadze, że postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie dotyczyło odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej, miało zatem na celu ustalenie sytuacji finansowej i materialnej strony, posłużono się przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku zebranym w tym postępowaniu materiałem dowodowym. Na podstawie akt administracyjnych ustalono dodatkowo, iż skarżący wraz z żoną zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym. Okresowo otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 154,01 zł miesięcznie. Żona wnioskodawcy nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu męża. Naczelnik Urzędu Celnego rozłożył zgodnie z wnioskiem strony zaległości na okres 60 rat w długu celnym oraz umorzył odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej. Wnioskodawca jest właścicielem dwóch samochodów "[...]" rok produkcji 1993 oraz "[...]" rok produkcji 1993. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji majątkowej i życiowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia, czy też majątku na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi. Za powyższym stanowiskiem przemawia przede wszystkim wysokość otrzymywanego świadczenia emerytalnego (1345,36 zł). Skarżący utrzymuje się wraz z żoną z jednej emerytury, która w całości wydatkowana jest na potrzeby rodziny. Nie bez znaczenia jest również fakt, że wnioskodawca jak i jego żona są osobami starszymi i schorowanymi. Z natury rzeczy wymagają leczenia, lekarstw oraz odpowiedniej opieki, co generuje większe, a czasami nieprzewidziane koszty utrzymania. Trudno zatem uznać, aby z dochodów rodziny możliwe było poniesienie przez wnioskodawcę kosztów sądowych bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym rodziny. W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.