I SA/Ol 373/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2009r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej, opisaną w sentencji, strona w treści skargi wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej Podatnika, wywrze wpływ na źródła dochodów w jego działalności – stacji benzynowej położonej na uboczu większych szlaków komunikacyjnych, gdzie jest on zmuszony do utrzymywania marży nie przekraczającej 10 groszy na litrze paliwa, i w konsekwencji doprowadzi do zwolnienia niewielkiego, kilkuosobowego personelu. Kwota zobowiązania jest dla Podatnika na tyle wysoka, że spowoduje niemożność prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazano ponadto, że Strona zaproponowała zabezpieczenie płatności zobowiązań podatkowych poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa na nieruchomości, na której zlokalizowana jest stacja paliw. Rozpoznając wniosek Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o której mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. – jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały więc w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w w/w przepisie. Konieczne jest więc wykazanie, że zaistniały ustawowe przesłanki, uzasadniające uwzględnienie wniosku. Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca skonkretyzował, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki – powstaje zatem możliwość oceny zasadności takiego wniosku. W szczególności okoliczność, że realizacja spornej części zobowiązania, stanowiącej dla tego Podatnika na tyle dużą kwotę, że może doprowadzić do jego bankructwa i konieczności zaprzestania działalności, stanowi tego rodzaju argument, który spełnia przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za przekonujący Sąd uznaje argument, że zapłata spornej kwoty będzie prowadzić do pozbawienia Strony skarżącej możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej w dotychczasowej formie. Dodatkowo zadeklarowane wystąpienie Podatnika do Organów podatkowych o zabezpieczenie spornych należności w formie hipoteki przymusowej wskazuje na inicjatywę strony do zagwarantowania ewentualnej spłaty zobowiązań po zakończeniu sporu. Sąd nie ma podstaw do kwestionowania prawdziwości oświadczeń strony tym bardziej, że Dyrektor Izby Celnej w ogóle nie wypowiada się w zakresie rozpatrywanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę milczy także co do faktu rozpatrywania wniosku o zabezpieczenie. W związku z powyższym, mając na uwadze treść art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uwzględnił wniosek i postanowił jak w sentencji.