I SA/Ol 378/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowego "A" Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie zaskarżonej wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winna wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy. Skarżąca spółka w żaden sposób nie uzasadniła zawartego w petitum skargi wniosku. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). W szczególności do wykonania nie kwalifikują się odmowne decyzje administracyjne. W niniejszej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu albowiem brak tej decyzji cechy wykonalności. Wobec powyższego wniosek należało uznać za oczywiście bezprzedmiotowy i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.