I SA/Ol 380/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2006r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 10 sierpnia 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie zatytułowaną jako odwołanie, skargę J. S. na decyzję tego organu z "[...]" o Nr "[...]", którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy w B. w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2006r. Przeprowadzona przez Sąd kontrola wstępna środka zaskarżenia na wymieniony wyżej akt administracyjny wykazała, że podatnik złożył skargę w dniu 12 lipca 2006r. w Urzędzie Gminy w B., po czym została ona przesłana przez ten Urząd wraz z aktami do SKO w O. Zgodnie z art.53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art.54 § 1 tej ustawy stanowi natomiast, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei organ ten, stosownie do § 2 cyt. artykułu, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z adnotacji na dołączonym do akt piśmie Urzędu Gminy w B. wynika, że pomimo prawidłowego doręczenia podatnikowi wymienionej wyżej decyzji SKO w dniu 19 czerwca 2006r., skarga na to rozstrzygnięcie wpłynęła do właściwego organu II instancji dopiero w dniu 2 sierpnia 2006r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w cyt. wyżej art. art.53 § 1 ustawy. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W świetle powołanych dowodów korespondencji fakt wniesienia skargi za pośrednictwem właściwego organu, po upływie terminu wskazanego wart. art.53 § 1 ustawy nie budzi wątpliwości. Dlatego też, na podstawie wymienionych wyżej przepisów prawa skargę J. S. należało odrzucić.