I SA/Ol 384/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2002r. o sygn. akt III SA 1979/00 postanawia : odrzucić skargę Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 lutego 2002r. – sygn. akt III SA 1979/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania ulgi inwestycyjnej ( k. 57-63 akt III SA 1979/00). W dniu 25.03.2009r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. M., przekazana następnie zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2002r. o sygn. akt III SA 1979/00. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, w przypadku zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. W myśl art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd, wniosek odrzuci w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie z powyższą regulacją Sąd na posiedzeniu niejawnym bada wyłącznie dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. Sąd odrzuci skargę, jeżeli została wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wymienionych w art. 271-273, albowiem warunkiem możliwości rozpoznania zasadności tej skargi jest spełnienie obu warunków wskazanych w § 1. Brak chociażby jednego z nich sprawia, że merytoryczne rozpoznanie sprawy jest niemożliwe. Stosownie do art. 278 p.p.s.a. po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Zachowanie ustawowego terminu określonego w powyższym przepisie warunkuje dopuszczalność oceny ustawowych przesłanek wznowienia ( art. 271- 273 p.p.s.a.)., dlatego też w pierwszej kolejności konieczna jest ocena, czy skarga o wznowienie postępowania sądowego została skutecznie wniesiona, tj. z zachowaniem ustawowego terminu. Oceniając zachowanie tego terminu przez wnoszącego skargę o wznowienie, należało uwzględnić, iż kwestionowany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2002 r., według obowiązującego w dniu jego wydania art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uzyskiwał walor prawomocności z dniem jego wydania. Liczony więc od tego dnia (22 lutego 2002 r.) 5 letni termin określony w art. 278 p.p.s.a. upłynął z dniem 22 lutego 2007 r. Tym samym wniesiona w dniu 25 marca 2009r. skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2002r. została złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 278 p.p.s.a. ( po upływie pięciu lat), co uniemożliwia jej rozpoznanie. Upływ tego terminu stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania. Termin ten jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi - jedyną podstawę do wznowienia postępowania stanowić mogłaby okoliczność, iż strona byłaby pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Odnosząc się do możliwości zaistnienia powyższej przesłanki zaznaczyć należy, iż skarżący nie był pozbawiony możliwości działania w sprawie, o wznowienie której wniósł – w toku postępowania składał pisma procesowe, a także stawił się na rozprawie w dniu 22 lutego 2002r. Dodatkowo wskazać należy, iż w skardze o wznowienie postępowania S. M. formułuje jedynie zarzuty wskazujące na nieprawidłowości, jakie, w jego ocenie występowały i występują w funkcjonowaniu Urzędu Skarbowego i Izby Skarbowej. Nie wykazuje natomiast żadnych naruszeń prawa procesowego, które pozbawiałyby go możliwości działania w procesie. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jako niedopuszczalną z uwagi na naruszenie ustawowego terminu, odrzucił.