I SA/Ol 389/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A w W. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Spółka A z siedzibą w W. w związku z wniesioną skargą z dnia 7 sierpnia 2008 r. na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2007 r. w wysokości 242.645 zł. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, iż dopiero latem 2005 r. zakończyła budowę pola golfowego, którego opodatkowania dotyczy spór w niniejszej sprawie. Działalność skarżącej jest na etapie rozwoju i nie przynosi zysków. Łączne przychody zarówno w 2006 r., jak i 2007 r., nie wystarczały na pokrycie niezbędnych kosztów prowadzonej działalności. Rok 2007 zakończył się stratą w wysokości 1.500.000 zł, a kapitał Spółki osiągnął wielkość ujemną wynoszącą ok. 390.000 zł. Na potwierdzenie powołanych danych strona przedłożyła wersję wstępną bilansu (w trakcie badania) na dzień 31 grudnia 2007 r. W ocenie skarżącej wykonanie decyzji organu podatkowego rodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej, jak i niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w wyniku wykonania decyzji skarżąca może być zmuszona do ogłoszenia upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować znaczną dla niej szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, iż skarżąca Spółka prowadzi działalność gospodarczą w przedmiocie pól golfowych, która to jest ciągle na etapie rozwoju i nie przynosi jeszcze zysków. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał również, iż w 2007 r. Spółka wykazała ujemny wynik finansowy. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd uznał zatem, że konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego w wysokości 242.645 zł przez skarżącą w chwili obecnej mogłaby spowodować zahamowanie rozwoju działalności, z której Spółka czerpie swój dochód, a nawet zachwiać jej płynność finansową. Odnosząc się zaś do kwestii, iż wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji organu I instancji, wyjaśnić należy, iż Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., rozszerzającego instytucję ochrony tymczasowej także na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, objęte są nie tylko akty będące przedmiotem zaskarżenia tj. akty II instancji, ale także akty wydane w I instancji. Mając powyższe na uwadze, uznając iż na obecnym etapie postępowania wykonania decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki, na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.