I SA/Ol 389/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej– działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " (j.t. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie jednak z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że organ w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa zawarł prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia wydanego aktu do sądu administracyjnego. A. Ś. odebrał osobiście w dniu 30 marca 2013r. wezwanie do usunięcia prawa. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi przez skarżącego upłynął w dniu 29 kwietnia 2013 roku, skarga zaś została nadana na poczcie dopiero w dniu 30 kwietnia 2013 roku (vide datownik poczty na kopercie k. 7). Tym samym doszło do uchybienia ustawowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.