I SA/Ol 393/13
PostanowienieWSA w Olsztynie2013-12-19
Skład orzekający: Ryszard Maliszewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu i zwrotu wydatków, złożony po upływie czternastodniowego terminu od doręczenia wyroku, podlega uwzględnieniu?Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu i zwrotu wydatków, złożony po upływie czternastodniowego terminu od doręczenia wyroku, podlega oddaleniu jako spóźniony. Termin do złożenia takiego wniosku wynika z art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącej, doradca podatkowy K.D., złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia i zwrot wydatków za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Wniosek ten został złożony po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, który uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej i przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie. Sąd uznał wniosek za spóźniony, ponieważ został złożony po upływie ustawowego terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek K.D. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 393/13, w przedmiocie wynagrodzenia i zwrotu wydatków pełnomocnika ustanowionego z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku z dnia 4 grudnia 2013r. pełnomocnika skarżącej - doradcy podatkowego K.D. o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu oraz zwrot poniesionych wydatków w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej za miesiące od października do grudnia 2004r. postanawia: oddalić wniosek K.D. z dnia 4 grudnia 2013r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 393/13, w przedmiocie wynagrodzenia i zwrotu wydatków pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Doradca podatkowy K.D., pismem z dnia 4 grudnia 2013r., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o przyznanie mu wynagrodzenia za czynności pełnione w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz zwrot poniesionych wydatków zgodnie z wnioskami złożonymi na rozprawach, m.in. w sprawie o sygn. akt I GSK 1373/11. Jako podstawę prawną wnioskodawca wskazał art. 250 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.
Pełnomocnik skarżącej złożył ww. wniosek po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 29 października 2013r. sygn. akt I GSK 1373/11 oddalającego spóźniony wniosek doradcy podatkowego K.D. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2013r. sygn. akt I GSK 1373/11 o orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z tytułu poniesionych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi kasacyjnej K.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Ol 712/10.
Rozpoznając wniosek z dnia 4 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że podlega on oddaleniu.
Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 393/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", określił, że nie podlega ona wykonaniu, a także przyznał od Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, na rzecz pełnomocnika skarżącej, kwotę 360 zł oraz należny od tej kwoty podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Wyrok stał się prawomocny wobec niezłożenia skargi kasacyjnej, nie wniesiono też zażalenia w zakresie kosztów sądowych. Wyrok z dnia 11 lipca 2013r. zapadł z uwagi na uchylenie wyroku WSA w Olsztynie z dnia 9 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Ol 712/10 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Olsztynie – na podstawie wyroku NSA z dnia 16 kwietnia 2013r. sygn. akt I GSK 1373/11.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Z kolei w myśl art. 210 § 1 zd. 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
W związku z tym wniosek doradcy podatkowego z dnia 4 grudnia 2013r. stanowi w istocie wniosek o uzupełnienie wyroku WSA w Olsztynie z dnia 11 lipca 2013r. w zakresie kosztów. Wniosek pełnomocnika skarżącej podlega zatem rozpoznaniu na zasadach określonych w art. 157 p.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3).
Z akt sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej otrzymał wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11 lipca 2013r. wraz z uzasadnieniem, w dniu 17 lipca 2013r. (k. 198 akt sądowych). Stąd czternastodniowy termin upływał 31 lipca 2013r.
Dlatego wniosek pełnomocnika z dnia 4 grudnia 2013r. jest spóźniony, gdyż został złożony 5 grudnia 2013r. (bezpośrednio w Biurze Podawczym tut. Sądu), a więc z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 157 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło