I SA/Ol 395/17
PostanowienieWSA w Olsztynie2017-11-07
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Małgorzata Klimek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest zasadne, jeśli wniosek w tym zakresie został już prawomocnie umorzony?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało prawomocnie umorzone, ponowne rozpoznawanie wniosku w tym samym przedmiocie jest zbędne i skutkuje umorzeniem postępowania.Stan faktyczny
Skarżący M. B. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wcześniejszym postanowieniem przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych umorzono. Skarżący złożył ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Sąd rozpoznał ten ponowny wniosek.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: skargi na czynność egzekucyjną postanawia: umorzyć postępowanie z wymienionego wyżej wniosku o przyznanie prawa pomocy WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]".
Postanowieniem z dnia 18 września 2017r. Starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu M. B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata i umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Przesyłka zawierająca ww. postanowienie została doręczona skarżącemu
w dniu 10 października 2017r. (k. 61). Skarżący nie wniósł sprzeciwu od ww. postanowienia.
W dniu 27 października 2017r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ponowny wniosek skarżącego z dnia 26 października 2017r., złożony na formularzu PPF, o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 25 października 2017 r. (data wpływu do tut. Sądu 31.10.2017r.) Okręgowa Rada Adwokacka "[...]" poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata S. B..
Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 września 2017r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata jednocześnie umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Skoro przyznane w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło, skarżący korzysta z przyznanego mu prawa przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, również co do kosztów sądowych sytuacja skarżącego nie uległa zmianie, nadal nie ma on obowiązku ich ponoszenia zgodnie z art. 239§1 pkt 1 lit. e p.p.s.a., tym samym nie ma potrzeby ponawiania swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, zatem merytoryczne rozpoznawanie kolejnego wniosku w tym samym przedmiotowo zakresie stało się zbędne, a postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 249 a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 1
i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło