I SA/Ol 396/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. A. Ł. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. A. Ł. C na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. L. A. Ł. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowego w związku z wniesioną skargą z na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]"r. w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Swój wniosek skarżący uzasadnił faktem, iż pokrycie należności określonych w zaskarżonej, błędnej jego zdaniem, decyzji spowoduje dla jego przedsiębiorstwa nieodwracalne skutki, poprzez nieziszczenie innych należności publicznoprawnych. Wymieniony wskazał również, iż w ramach swojej działalności gospodarczej poniósł straty w latach 2006 i 2007, natomiast w 2008 r. osiągnął niewielki dochód. Wyciągi z rachunku bankowego dowodzą o nieznacznych obrotach w pierwszym kwartale 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko skarżącego, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować znaczną dla niego szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, uznając iż na obecnym etapie postępowania wykonania decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki, na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.