I SA/Ol 4/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym ze skargi M. W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 lutego 2004 r., sygn. akt 1V SA 3025/03 postanawia przyznać radcy prawnemu E. S. wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu M. W. w kwocie 236,60 zł (słownie: dwieście trzydzieści sześć i 60/100) Postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 lutego 2004 r., sygn. akt 1V SA 3025/03. W dniu 24 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego. W dniu 10 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła opinia pełnomocnika skarżącej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek radcy prawnego E. S. o wypłatę wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego postanowienia. Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, iż opłaty związane z udzieleniem pomocy prawnej tej sprawie nie zostały pokryte w całości ani w części Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002.r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do §14 ust. 2 pkt 2 lit.b powołanego rozporządzenia wynagrodzenie radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez radcę prawnego czynności procesowych w imieniu skarżącej, w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło sprawy, o której mowa w §14 ust. 4 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 236,60 zł {180 zł (75% x 240 zł) + 39,60 zł podatek VAT + udokumentowana opłata skarbowa w kwocie 17 zł). Z tych względów Sąd, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.