I SA/Ol 407/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.U. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 248/08, postanawia: odrzucić skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 407/11. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A.U. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 248/08. W dniu 14 marca 2012 r. doręczono skarżącemu odpis w/w postanowienia wraz z uzasadnieniem, pouczając go jednocześnie o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia. W punkcie 2 pouczenia skarżący został poinformowany, iż skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym albo doradcą podatkowym (k. 66 i 69 akt sąd.). W dniu 12 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, w której zakwestionował postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego. Wnosząc o uchylenie postanowienia, nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu, że nie dochował ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Podniósł, że pomimo złożenia wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, Sąd nie udzielił mu żadnej odpowiedzi w tym zakresie. Wskazał ponadto, że złożona w dniu 7 lipca 2010 r. skarga kasacyjna w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 248/08 nie została przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, podobnie jak nie zostało przekazane Sądowi wyższej instancji złożone w tej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z treści art. 175 § 1 i 3 pkt 1 p.p.s.a. wynika, iż skarga kasacyjna od wymienionego wyżej wyroku powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego albo doradcę podatkowego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, opubl. Monitor Prawniczy 2004 r. nr 5 poz. 202). Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem powyższego rygoru, bowiem sporządził ją osobiście skarżący, a z akt sprawy nie wynika, by posiadał on kwalifikacje jednej z osób wymienionych w 175 § 1 – 3 p.p.s.a. W związku z powyższym wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wskazać jednocześnie należy, iż skarżący poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 248/08 podjął starania o ustanowienie adwokata, który mógłby sporządzić skargę kasacyjną zgodnie z wymogiem art. 175 § 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 248/08, prawo pomocy zostało mu w tym zakresie przyznane. Jednakże w toku postępowania skarżący wypowiedział pełnomocnictwo kolejno dwóm pełnomocnikom wyznaczonym przez Okręgową Radę Adwokacką. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 407/11, umorzył postępowanie w sprawie z kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Jak wynika z akt sprawy, odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 13 kwietnia 2012 r. (k. 81 akt sąd.). W odniesieniu do twierdzeń skarżącego, w świetle których bezprawne było działanie WSA w Olsztynie, który w toku postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 248/08 nie przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 27 maja 2009 r. oraz zażalenia na postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 15 listopada 2010 r. w sprawie odrzucenia w/w skargi kasacyjnej, wskazać należy, że w/w środki zaskarżenia, podobnie jak złożona aktualnie skarga kasacyjna, dotknięte były nieusuwalnym brakiem formalnym w postaci niedopełnienia obowiązku sporządzenia ich przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 i art. 194 § 4 p.p.s.a.). W myśl przywołanego wyżej unormowania art. 178 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. pierwsze czynności kontrolne skargi kasacyjnej, jak również zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, są dokonywane w wojewódzkim sądzie administracyjnym, który w razie stwierdzenia istnienia braków formalnych, odrzuca środek zaskarżenia. Nie pozbawia to jednak strony skarżącej możliwości weryfikacji wydanego przez ten sąd orzeczenia, albowiem stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 i pkt 8 p.p.s.a. stronie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, jak również w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy o sygn. I SA/Ol 248/08 wynika, że strona skorzystała z przysługującego jej w tym zakresie uprawnienia i wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 15 grudnia 2010 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, jednakże NSA postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 57/11, oddalił jej zażalenie. W tym kontekście, sugerowanie przez skarżącego, iż jego pisma, składane zgodnie z pouczeniem do Sądu I instancji, nie docierały do NSA, było całkowicie bezpodstawne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.