I SA/Ol 407/12

Dnia 9 sierpnia 2012r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 29 czerwca 2012r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, M. L. wniósł skargę "na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". Przekazując powyższe pismo Sądowi Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że w dniu "[...]" nie została wydana żadna decyzja; decyzja o numerze "[...]" została wydana w dniu "[...]" i była skarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący, wezwany przez organ do sprecyzowania żądania, w piśmie z dnia 18.07. 2012r.( załączonym) poinformował, że skarga została złożona w wyniku pomyłki i wniósł "o pozostawienie jej w aktach bez nadawania biegu". Sąd ustalił, że skarga M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. została odrzucona postanowieniem tut. WSA z dnia 30 kwietnia 2012r. sygn. akt. I SA/Ol 182/12. Sąd stwierdził, że wniesiona skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 57 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2012r. poz.270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Ponadto, jak sam skarżący przyznał, została wniesiona przez pomyłkę w odniesieniu do decyzji, która, według podanego numeru, była już raz zaskarżona. Złożonego oświadczenia skarżącego o pozostawieniu skargi w aktach bez nadawania jej biegu nie można uznać za cofnięcie skargi, co prowadziłoby do umorzenia postępowania, albowiem skarga nie spełnia przewidzianych prawem wymogów formalnych. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 §3 w związku z § 1 pkt.4 i 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.