I SA/Ol 41/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na pismo Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" znak: "[...]" w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej wpis w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) WSA/post.1 - sentencja postanowienia E. G. ( zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że w dniu "[...]" Kierownik "[...]" Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości z sankcjami. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 września 2015 r. W dniu 28 września 2015 roku (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła niepodpisane odwołanie od tej decyzji. Dyrektor "[...]" Oddziału Regionalnego ARiMR pismem z dnia 14 października 2015 roku wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych odwołania tj. własnoręcznego podpisu, w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Pismo to zostało doręczone 19 października 2015 roku. Strona uzupełniła brak formalny wniosku po upływie terminu do jego uzupełnienia w dniu 27 października 2015 r. (data stempla pocztowego). W związku z powyższym, na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), w skrócie k.p.a. zaskarżonym do Sądu pismem z dnia "[...]" Dyrektor "[...]" Oddziału Regionalnego ARiMR pozostawił odwołanie bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw administracyjnych, to znaczy spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których stosuje się na mocy przepisów szczególnych przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy – skarga na pismo Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego ARiMR o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, powołanych do kontroli określonej działalności administracji publicznej. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Obowiązujące przepisy prawa procesowego nie przewidują określonej formy dla pozostawienia podania bez rozpoznania. Po dyskusji w literaturze przedmiotu, co znalazło swój wyraz także w orzecznictwie sądowym (gdzie najpierw wyrażano pogląd, iż pozostawienie wniosku bez rozpoznania przyjmuje formę decyzji, a później że jest to forma postanowienia), upowszechnił się pogląd - poparty już stabilną i jednolitą linią orzecznictwa sądów administracyjnych - iż jest to czynność materialno-techniczna (a więc nie czynność prawna wynikająca z wydanej decyzji lub postanowienia), o której organ ma jedynie zawiadomić wnioskodawcę (zob. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/00, publ. OSNIAPiUS z 2000r., nr 19, poz. 702; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 1992 r., sygn. akt III SA 1407/92, publ. OSP z 1994r., z. 8, poz. 104.) Pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie następuje w formie decyzji lub postanowienia, więc na tego rodzaju czynność materialno - techniczną nie można wnieść środka zaskarżenia w formie odwołania lub zażalenia. Powyższe pismo nie stanowi bowiem ani decyzji administracyjnej, ani nie jest jednym z postanowień określonych w art. 3 §2 pkt 2-3 p.p.s.a., na które skarżąca mogłaby złożyć skargę do Sądu. Nie można też uznać, że zaskarżone pismo można zakwalifikować jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. W tym miejscu należy wyjaśnić, że ustawodawca wykluczył możliwość zaskarżenia tego typu czynności do sądu. Wykluczył bowiem możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego poszczególnych aktów lub też czynności podejmowanych w ramach sformalizowanych procedur. Sądowa kontrola aktowi i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa nie obejmuje czynności i aktów podejmowanych w ramach postępowania administracyjnego, uregulowanego przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Podsumowując, zakwestionowane przez skarżącą pismo nie jest zatem żadną z władczych form decydowania o prawach i obowiązkach strony, nie rozstrzyga żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a stanowi jedynie czynność materialno-techniczną. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a..