I SA/Ol 410/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004, postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. i A. R. pismem z dnia 03.05.2009r. zaskarżyli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia "[...]"., zmieniającą decyzję ostateczną z dnia "[...]" w sprawie wymiaru wysokości zobowiązania podatkowego na 2004r. pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego i wymierzającą łącznie zobowiązanie pieniężne na 2004r., w wysokości 3663 zł. Jednocześnie Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta P. Zarządzeniem z dnia 29.06.2009r. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez złożenie oświadczeń i dowodów w zakresie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, a w szczególności nadesłania zeznań podatkowych za lata 2006-2008, ewentualnie bilans przedsiębiorstwa oraz wyciągi z posiadanych kont bankowych za ostatnie 3 miesiące przed złożeniem wniosku. W dniu 09.07.2009r. złożono do Sądu pismo z dnia 16.03.2004 roku, zaadresowane do Burmistrza Miasta P., w którym Skarżący zwrócił się z prośbą o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]"., wymierzającej łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2004 w kwocie 7.803,30 zł. Wskazał na błędny zapis w ewidencji gruntów polegający na zaliczeniu bez podstawy prawnej jego niezabudowanych gruntów użytkowanych rolniczo do gruntów budowlanych o pow. 5 ha 11 arów 88 m2. Podniósł, że Starostwo Powiatowe sprostuje błąd z urzędu, po czym zostanie przedstawiony aktualny wypis z ewidencji gruntów, stanowiący podstawę do naliczenia poprawnie podatku od gruntów. Z dołączonych kopii zeznań o wysokości osiągniętego dochodu ( straty) - PIT- 37 wynika, że w roku podatkowym 2006 Skarżący uzyskał dochód w wysokości 6680,38 zł, zaś w 2007 roku w wysokości 6631,80 zł. Z przedstawionego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2008 (PIT - 36) wynika, że Skarżący uzyskali dochód w wysokości 8564,57 zł. Skarżący przedstawił również wyciąg z rachunku bankowego Banku Spółdzielczego w S., z którego wynika że na dzień 02.04.2009r. posiadał środki finansowe w kwocie 7502.55 zł. Natomiast z dołączonych kopii zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (straty) - PIT- 37 wynika, że w roku podatkowym 2006 Skarżąca uzyskała dochód w wysokości 2181,30 zł, zaś w 2007 roku dochód wyniósł O zł. Skarżąca przedstawiła również kserokopię wypłaty gotówkowej, z której wynika, iż z rachunku bankowego "[...]" w dniu 04.05.2009 rok wypłaciła kwotę 6697,89 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przystępując do oceny wniosku z punktu widzenia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że instytucja wstrzymania ma charakter wyjątkowy, a w związku z tym nie można czynić z niej powszechnie stosowanego środka. Należy także zauważyć, iż orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie dokonał oceny zarówno wniosku Skarżących zawartego w skardze z dnia 03.05.2009r., jak i nadesłanych do Sądu danych w aspekcie wystąpienia lub nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, Skarżący nie przedstawili wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji i tym samym nie uprawdopodobnili okoliczności przemawiających za jej wstrzymaniem. Przede wszystkim nie powiązali swojej aktualnej sytuacji finansowej z koniecznością zapłaty spornej kwoty podatku. Również sformułowany w sposób ogólny zarzut skargi tj. wydanie decyzji na podstawie błędnych danych, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać za przesłankę wstrzymania wykonania decyzji podnoszonych w skardze zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji, które będą dopiero merytorycznie badane w trakcie postępowania przed Sądem. W tej sytuacji działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.