I SA/Ol 414/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Radcy Prawnego S.B. – G. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 sierpnia 2009r. o sygn. akt I SA/Ol 414/09, w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać Radcy Prawnemu S.B. – G. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 219,60 zł (słownie: dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy). Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", o wymienionym wyżej numerze, w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W dniu 24 września 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego, Radcy Prawnego S.B. – G. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku. Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, iż opłaty związane z udzieleniem pomocy prawnej w tej sprawie nie zostały opłacone ani w części, ani w całości. Natomiast przy piśmie z dnia 7 października 2009r. przesłała Sądowi zaświadczenie Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych o przedłożeniu wymienionej opinii Dziekanowi Izby . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163 poz.1349), koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą w postępowaniu kasacyjnym - 50 % stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny - 75 % stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez Radcę Prawnego S.B. – G. czynności procesowych w imieniu skarżącego w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 219,60zł (180 zł + 39,60 zł podatek VAT) mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło innej sprawy, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c) cyt. rozporządzenia, jak również uwzględniając rodzaj i zawiłość sprawy. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059, Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz. 1271) postanowiono jak w sentencji.