I SA/Ol 415/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J.M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze J.M.B zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). Z powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu organu administracji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała nawet, która z wymienionych powyżej przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków – zachodzi w jej przypadku. I choć Sąd dysponował danymi co aktualnej sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego zebranymi w toku postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy, to z uwagi na niewskazanie przez niego, w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, niemożliwym była ocena tych okoliczności w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Co prawda skarżący powołał się na fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego, jednakże nie wskazał, jakie środki zostały w jego toku zastosowane. Sąd nie mógł zatem uwzględnić wniosku strony, choćby z tego względu, że nie miał wiedzy, na jakim jest etapie jest postępowanie egzekucyjne. Nie sposób było natomiast uznać, że sam fakt prowadzenia tego postępowania automatycznie stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak danych co do tej istotnej okoliczności uniemożliwiał więc dokonanie oceny, czy w przypadku skarżącego zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Ocena wniosku prowadziła zatem do konstatacji, że strona nie wykazała zaistnienia przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów wniosek strony skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.