I SA/Ol 418/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia I SA/Ol 418/14 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 418/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wnioskiem z dnia 2 września 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że w związku z wyrokiem oddalającym jego skargę chciałby skorzystać z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. W chwili obecnej, nie jest jednak w stanie ponieść kosztów pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Podał, że w stosunku do posiadanego mieszkania położonego przy ul. "[...]" w I. oraz w stosunku do posiadanej nieruchomości w miejscowości K. o pow. 2,5 ha, prowadzona jest egzekucja. Skarżący wskazał również, że wraz z małżonką utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia za jej pracę, które wynosi obecnie 1.000,00 zł po potrąceniu alimentów oraz ściągnięciu kwot przez komornika oraz renty skarżącego w kwocie 631,00 zł. Powyższe kwoty wystarczają jedynie na utrzymanie i skarżący nie może pozwolić sobie na dodatkowe wydatki. Ponadto skarżący wskazał, że jego sytuacja finansowa jest bardzo ciężka, a pogarsza ją trudna sytuacja na rynku, utrzymująca się od kilku lat. Odnosząc się do stanu rodzinnego, majątkowego skarżący wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje jego żona oraz syn M., który pozostaje na utrzymaniu rodziców. Skarżący nie posiada zasobów pieniężnych ani żadnych przedmiotów wartościowych. Wraz z żoną osiąga dochód miesięczny brutto w wysokości 3631,00 zł. Wydatki na różne opłaty miesięczne kształtują się na poziomie ok. 1134, 00 zł (w tym prąd- 300 zł, woda i śmieci -100 zł, telefony komórkowe- 180 zł, spłata kredytu za mieszkanie -294,99 zł, kasa zapomogowo-pożyczkowa-200 zł). Skarżący ponosi przy tym roczne wydatki na telewizję oraz węgiel w łącznej kwocie 6225 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w tak określonym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przedłożonych dokumentów wynika, że sytuacja bytowa skarżącego i jego rodziny jest trudna, jakkolwiek stabilna. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wraz z żoną osiąga miesięczne przychody w kwocie ok. 3631,00 zł . Po potrąceniu alimentów oraz kwot pobranych przez komornika, rodzina skarżącego utrzymuje się z wynagrodzenia małżonki w kwocie 1000,00 zł oraz renty skarżącego w kwocie 631 zł. Miesięczne wydatki na różne opłaty kształtują się miesięcznie na poziomie ok. 1654 zł ( uwzględniając roczne opłaty na telewizję oraz zakup węgla). W rozpatrywanej sprawie, biorąc jednak pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy oraz złożone w pozostałych trzech sprawach prowadzonych przed tutejszym Sądem wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego Sąd uznał, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu, niezbędnego do ewentualnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Należy bowiem zauważyć, że ze środków pieniężnych z jakich utrzymuje się rodzina skarżącego, nie jest on w stanie pokryć kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Przyjąć również należy, że skarżący nie będzie w stanie spłacić zaciągniętych ewentualnie na ten cel pożyczki/kredytu, szczególnie, że obecnie jak sam oświadczył, jego sytuacja jest ciężka. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.