I SA/Ol 430/07

PostanowienieWSA w Olsztynie2007-09-10

Skład orzekający: Renata Kantecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające wyłączenia organu podatkowego i jego pracowników z postępowania podatkowego, na które nie przysługuje zażalenie i które nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie odmawiające wyłączenia organu podatkowego i jego pracowników z postępowania podatkowego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ takie postanowienie nie jest objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 PPSA, sąd administracyjny bada postanowienia, na które służy zażalenie, postanowienia kończące postępowanie lub postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie odmawiające wyłączenia organu nie spełnia żadnego z tych kryteriów.
Stan faktyczny
Strony wniosły o wyłączenie Gminy, jej organu oraz pracowników ze wszystkich spraw podatkowych zawisłych przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. SKO odmówiło wyłączenia Gminy, Wójta Gminy oraz konkretnego pracownika z postępowań podatkowych dotyczących siedmiu odwołań. Strony wniosły skargę do WSA na postanowienie SKO, domagając się uchylenia postanowienia i wyłączenia wskazanych podmiotów z postępowań. WSA postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art.132 i art.130 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, po rozpoznaniu wniosku K. Z. i Z. Z. o wyłącznie Gminy, jej organu, a także pracowników Gminy ze wszystkich spraw podatkowych zawisłych przez Samorządowym Kolegium Odwoławczym, których organem jest Gmina, odmówiło wyłączenia Gminy, Wójta Gminy oraz G. N. z postępowań podatkowych dotyczących siedmiu odwołań od decyzji Wójta Gminy wymienionych w postanowieniu. Strony pouczono, iż na postanowienie to nie służy zażalenie. Na opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. Z. W skardze wniósł on o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wyłączenie z postępowań podatkowych Gminy, Wójta Gminy oraz G. N. i przekazanie spraw organowi spoza obszaru objętego właściwością SKO, kwestionując przedstawioną w nim interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego. Postanowieniu zarzucił naruszenie: - zagwarantowanego w art.123 i 200 Ordynacji podatkowej prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania poprzez zignorowanie art.200 Ordynacji, przez co nastąpiło wybiórcze zebranie materiału dowodowego w sprawie, - dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym ignorowanie wyroków Trybunału Konstytucyjnego: SK 53/04, SK 98/98, SK 27/01, - naruszenie art.2 Konstytucji RP - zasady demokratycznego państwa prawnego i wynikającej z niej zasady ochrony zaufania do państwa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej i zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył; co następuje: Wniesiona przez skarżącego skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy postanowienia nieobjętego zakresem właściwości sądów administracyjnych. Zakres przedmiotowy sądowej kontroli działalności administracji publicznej określa art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.). Z §2 pkt 2 tego artykułu wynika, że skargi do sądu administracyjnego są dopuszczalne na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także postanowienia rozstrzygająca sprawę co do istoty. Ordynacja podatkowa nie przewiduje środka zaskarżenia - zażalenia, na każde postanowienie, a jedynie na postanowienia wskazane w ustawie (art.266§1 Ordynacji podatkowej). Postanowieniami kończącymi postępowania są: postanowienie o niedopuszczalności odwołania oraz o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (art.228§1 pkt 1 i 2 Ordynacji), o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (art.163§2 Ordynacji), a także o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia (art.228§1 pkt 3 Ordynacji). Trzecią kategorią postanowień, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stanowią postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W rozpoznanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające wyłączenia organu i pracowników organu od udziału w postępowaniach określonych w postanowieniu. Postanowienie to nie należy do żadnej z trzech, powyżej opisanych, kategorii. Powyższe skutkuje zatem odrzuceniem skargi na podstawie art.58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło