I SA/Ol 431/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. postanawia odrzucić skargę. B. R. (dalej jako skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor przesłał wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) decyzję z dnia "[...]", którą zmieniono własną decyzję z dnia "[...]" poprzez uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. i umorzono postępowanie w sprawie. Wobec powyższego Dyrektor wniósł, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o umorzenie postępowania. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2014r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 179 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało domownikowi skarżącej w dniu 3 czerwca 2014r. (k. 22). W dniu 16 czerwca 2014r. skarżąca nadała na Poczcie pismo, w którym podała, że w związku z uwzględnieniem skargi do WSA przez Dyrektora dalsze rozpatrywanie skargi jest bezcelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła żądanego wpisu, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. W tym miejscu podnieść należy, iż w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania między innymi w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Takim zdarzeniem jest niewątpliwie wyeliminowanie z obrotu prawnego skarżonego rozstrzygnięcia w związku z wszczęciem przez organ odwoławczy postępowania w sprawie zmiany orzeczenia. W rozpoznawanym przypadku zaskarżone postanowienie organu II instancji z dnia "[...]" po wniesieniu skargi zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie zastosowania przez Dyrektora Izby Skarbowej procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ II instancji wydał decyzję z dnia "[...]" w trybie tzw. autokontroli. Powyższe spowodowało wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia. W doktrynie podkreśla się, iż wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonego orzeczenia jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed sądem, o jakich mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, s. 495). W następstwie tych okoliczności również skarżąca wskazała, że "dalsze rozpatrywanie powyższej skargi jest bezcelowe" (k. 23). Niezależnie jednak od powyższego, umorzenie postępowania nie jest możliwe, jeżeli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Umorzenie postępowania może bowiem dotyczyć wyłącznie sprawy, w której skarga została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest natomiast umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z poglądem prezentowanym w doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości uzasadnionej uwzględnieniem przez organ administracji wniesionej do sądu skargi, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., powinno być poprzedzone wezwaniem skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz zapłatą tego wpisu. Zaniechania w powyższym zakresie stanowią naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a. (vide: wyrok NSA z dnia 16 września 2005r., sygn. akt FSK 2174/04, publ. internetowa baza orzeczeń www.orzeczenia.nsa.pl oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 461). Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że pomimo wezwania należny wpis nie został uiszczony, skarga podlega zaś odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.