I SA/Ol 436/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G., L. P. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie z dnia [...], protokół nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu Gminy [...] za rok 2024 postanawia: odrzucić skargę. D. G. i L. P. (dalej jako: "strona", "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie (dalej jako: "organ") z [...] w przedmiocie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu Gminy [...] za rok 2024. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 30 października 2025 r. skarżący D. G. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi. W wezwaniu wyjaśniono, że w korespondencji elektronicznej przesłanej na skrytkę e-puap organu podpisane zostało wyłącznie pismo przewodnie. Załączony do przedmiotowego pisma plik - "Zaskarżenie uchwały RIO.pdf" nie został podpisany. Dokumenty przesyłane za pośrednictwem platformy e-puap powinny być podpisane przed ich dodaniem, jako załączniki do pisma ogólnego e-puap. Pouczono również, że skargę powinni podpisać obaj skarżący, zaś w złożonej skardze brak jest jakiegokolwiek adresu drugiego ze skarżących. Stąd zwrócono się do skarżącego D. G. o podanie adresu do korespondencji skarżącego L. P. Sąd podjął dwie próby doręczenia stronie ww. wezwania. Wobec niewskazania adresu do korespondencji w skardze obie próby doręczenia korespondencji sądu dokonane zostały za pomocą środków komunikacji elektronicznej [zgodnie z dyspozycją art. 74a §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a."] na adres elektroniczny skarżącego D. G. podany przez organ jako adres, z którego nadano skargę (pismo z 29 października 2025 r. - k. 10 akt sądowych). Ostatnia korespondencja skierowana do strony była dwukrotnie awizowana. Pierwsze zawiadomienie o korespondencji zostało utworzone 24 listopada 2025 r., zaś zawiadomienie powtórne 2 grudnia 2025 r. (UPD - k. 29 akt sądowych). Zatem korespondencję należało uznać za doręczoną w dniu 9 grudnia 2025 r. (art. 74a §8 p.p.s.a.) Jak wynika z akt sprawy, zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 §1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, szczegółowo opisanym w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (tudzież skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według 12b §1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 §2a. Zgodnie zaś z art. 46 §2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Zgodnie z art. 46 §2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w §2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, co wybrzmiało w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (dostępna CBOSA). Stwierdzono w niej, że: "(...) zgodnie z art. 57 §1 w zw. z art. 46 §1 pkt 4 oraz art. 12b §1 i art. 46 §2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-puap, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.". Formularz pisma ogólnego nie stanowi pisma strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., jest swego rodzaju "kopertą", do której zapakowane mogą być: pismo strony np. skarga i załączniki np. pełnomocnictwo, wniosek o przyznanie prawa pomocy itd. W myśl art. 49 §1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 §3 p.p.s.a.). Będąca przedmiotem rozstrzygnięcia skarga została wniesiona za pośrednictwem e-puap i stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowany "Zaskarżenie uchwały RIO.pdf". Jednak podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim do skargi, natomiast załącznik w postaci skargi nie został opatrzony podpisem elektronicznym. Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, należało wezwać stronę do jego usunięcia w drodze stosownego zarządzenia, które w dniu 30 października 2025 r. zostało wydane w niniejszej sprawie przez Przewodniczącego Wydziału I (k. 21 akt sądowych). Zarządzenie to zawierało również pouczenie o treści art. 46 §2a p.p.s.a. Pismo sądu z 31 października 2025 r. (k. 22-24 akt sądowych) dotyczące wezwania do usunięcia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone stronie w trybie art. 74a §1 pkt 1, §3-4, §6-7 p.p.s.a. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na Urzędowym Poświadczeniu ponownego Doręczenia korespondencja sądu była dwukrotnie awizowana: pierwsze zawiadomienie o korespondencji zostało utworzone 24 listopada 2025 r., zaś zawiadomienie powtórne 2 grudnia 2025 r. (UPD - k. 29 akt sądowych). Wobec nieposiadania przez sąd adresu do korespondencji obydwu skarżących wezwanie skierowano do jednego z nich, tj. D. G. na adres poczty elektronicznej wskazany przez organ jako ten, z którego nadano skargę (pismo z 29 października 2025 r. - k. 10 akt sądowych). Uwzględniając zatem treść art. 74a §8 p.p.s.a. przedmiotową korespondencję uznano za doręczoną z dniem 9 grudnia 2025 r. (zarządzenie k. 29 akt sądowych), zgodnie z którym w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że ustawowy (7 - dniowy termin) do wykonania nałożonego na skarżących obowiązku upłynął 16 grudnia 2025 r. (wtorek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy pomimo upływu wskazanego terminu strona nie usunęła braku formalnego skargi, co obligowało sąd do jej odrzucenia. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.