I SA/Ol 437/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 17 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. S.S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek tek złożył równolegle z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 437/13 oddalającego skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z "[...]". Skarżący ubiegając się o ustanowienie adwokata powołał się na niemożność zapewnienia środków na ten cel. Podał, że jego trzyosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów jego i żony, w kwocie 1.559,80 zł miesięcznie, na którą składają się dochody z jego pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 861 zł oraz emerytura żony w kwocie 698,80 zł netto. Na utrzymaniu pozostaje studiująca córka, która nie uzyskuje dochodów. Wartościowy majątek wnioskodawcy stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o powierzchni 70,5 mkw. oraz gruntu rolnego – 0,05 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w tak określonym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy Sąd uznał, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie wniosek o uzasadnienie adwokata z urzędu, niezbędnego do ewentualnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.