I SA/Ol 442/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.) Sędzia WSA Wojciech Czajkowski Protokolant Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 3 września 2009 r. sprawy ze skargi Z. A., J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]"Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta"[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia Z. A. i J. A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za rok 2007 za samochód ciężarowy marki "[...]" o numerze rejestracyjnym "[...]". W motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że Z. A. i J. A. byli w 2007r. współwłaścicielami samochodu ciężarowego – uniwersalnego marki "[...]" o dopuszczalnej masie całkowitej – 3500 kg. Dane te wynikają z kserokopii: dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu oraz informacji uzyskanej ze Starostwa Powiatowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż zgodnie z art.8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2006r., nr 121, poz.844 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007r., zwanej dalej w skrócie u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Organ wskazał także przepisy określające podmioty, na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych, obowiązki podatników i terminy płatności tego podatku. Nadto organ II instancji przywołał treść art.21 §3 Ordynacji podatkowej, który stanowił podstawę wydania decyzji. Zaznaczył także, iż stawka podatku określona została na podstawie uchwały nr XVI/137/03 Rady Miasta z dnia 15 grudnia 2003r. w sprawie określenia stawek podatku od środków transportowych. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, iż na podatnikach, jako na współwłaścicielach przedmiotowego samochodu, ciążył w 2007r. obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Ze względu na fakt nie złożenia przez podatników stosownej deklaracji podatkowej i nie wpłacenia należnego podatku, za zasadne uznał więc, określenie przez organ I instancji wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2007r. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że przepisy prawa podatkowego należy interpretować ściśle. Jeżeli zatem środkiem transportu jest wskazany w art.8 pkt 1 u.p.o.l. samochód ciężarowy i jego dopuszczalna masa całkowita określona w dowodzie rejestracyjnym, w którym dokonano wpisów m.in. na podstawie świadectwa homologacji, wynosi 3,5 tony, oznacza to, że pojazd taki podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych. Zauważył również, iż ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie wypływa na zmianę innych przepisów, w tym o homologacji pojazdów lub Prawa o ruchu drogowym. Podkreślił, iż pojazdy opodatkowane podatkiem od środków transportowych w 2007r. o dopuszczalnej masie całkowitej równej 3,5 tony należały do pojazdów kategorii N1. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Z.A. i J.A. wnieśli o jej uchylenie. Skarżący zarzucili, iż Kolegium nie rozpatrzyło wniesionego przez nich odwołania w pełni. Podnieśli, iż organ winien uwzględnić dane techniczne wynikające z dowodu rejestracyjnego, a nie opierać się na masie całkowitej, pomijając wpis kategorii pojazdu N1. Dane techniczne pojazdu określone są w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej o homologacji pojazdów i na ich podstawie określona jest kategoria pojazdu. Skarżący stwierdzili, iż z ustawy wynika, że "nie ma pojęcia równej masy całkowitej pojazdu", a wpisana w dowodzie rejestracyjnym masa całkowita 3500 kg i kategoria N1 świadczy o tym, że jest to samochód o masie całkowitej do 3500 kg i nie podlega opodatkowaniu. Nadto skarżący zarzucili błędną interpretację art.8 pkt 1 u.p.o.l. Ich zdaniem ustawodawca używając określenia od 3,5 tony i poniżej 12 ton jednoznacznie wskazał, że opodatkowaniu podlega samochód powyżej 3,5 tony. W ocenie skarżących w sprawie występuje nierówność podatkowa, gdyż samochód ciężarowy kategorii N1 o masie całkowitej 3,49 tony nie podlega opodatkowaniu, a samochód ciężarowy kategorii N1 o masie całkowitej 3,5 tony podlega opodatkowaniu. Powyższe jest niezgodne z art.2 i art.32 Konstytucji. Według skarżących niejasne prawo nie może działać na ich szkodę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznanej sprawie okoliczności faktyczne nie są sporne. Z dowodu rejestracyjnego oraz karty pojazdu przedmiotowego samochodu wynika wprost, iż posiada on dopuszczalną masę całkowitą 3,5 tony. Spór dotyczy interpretacji art.8 pkt 1 u.p.o.l., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007r., który stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Podkreślenia wymaga, iż podstawowym parametrem decydującym o opodatkowaniu samochodu ciężarowego jest jego dopuszczalna masa całkowita. Powyższe wynika wprost z treści cytowanego wyżej przepisu. Dopiero kolejnymi parametrami, branym pod uwagę przy określaniu wysokości stawek podatku od środków transportu, są liczba osi i rodzaj zawieszenia (art.10 u.p.o.l.). Żaden z przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależnia opodatkowania środka transportu od jego kategorii. Organy podatkowe nie mają zatem podstaw prawnych do sięgania do takiego parametru. Tym niemniej stwierdzić należy, iż w ocenie sądu nie ma rozbieżności w przypadku określenia w dowodzie rejestracyjnym, iż dopuszczalna masa całkowita wynosi 3,5 tony, a samochód należy do kategorii N1. Zgodnie bowiem z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 październik 2005r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep (Dz.U. nr 238, poz.2010), w którym określono definicje kategorii pojazdu, kategoria N1 oznacza pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu ładunków mające maksymalną masę nieprzekraczającą 3,5 tony. Zatem pojazd samochodowy kategorii N1 może mieć dopuszczalną masę całkowitą 3,5 tony. Masy tej nie może jedynie przekraczać. W konsekwencji powyższego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nie rozpatrzenia odwołania podatników w pełni, poprzez nie uwzględnienie danych technicznych samochodu wynikających z dowodu rejestracyjnego, w tym w szczególności kategorii samochodu. Zgodnie natomiast z wykładnią językową określenie przez ustawodawcę, iż podatkowi od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony oznacza, iż opodatkowaniu podlegają zarówno pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, jak i równiej 3,5 tony. Potwierdzeniem zasadności wniosku płynącego z wykładni językowej omawianego przepisu jest wykładnia funkcjonalna dokonywana w odniesieniu do systemu wewnętrznego przepisów powołanej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ustawodawca przewidział bowiem sytuację, gdy opodatkowaniu według wskazanej stawki podlegają pojazdy, których dopuszczalna masa całkowita przekracza określoną wielkość. W art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b i c u.p.o.l., czyli przepisach dotyczących wysokości stawek podatku od środków transportowych, użył bowiem sformułowania "powyżej" określonej dopuszczalnej masy całkowitej. W przepisach art. 8 powołanej ustawy zdecydował się natomiast użyć na przemian jednoznacznych sformułowań "od (...) oraz równej lub wyższej niż (...)". O prawidłowości wskazanej interpretacji przekonuje nie tylko ustabilizowane stanowisko sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Łodzi z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Łd 1200/04 , WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 97/07 oraz WSA w Gorzowie z dnia 4 listopada 2008r., sygn. akt I SA/Go 669/08). Przemawia za tym także zmiana stanu prawnego. Od dnia 1 stycznia 2008 r. wskazany przepis przewiduje opodatkowanie podatkiem od środków transportowych samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton (art. 8 pkt 1 został zmieniony przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 7 grudnia 2006 r., Dz. U. z 2006 Nr 249 poz. 1828). W świetle powyższego niezasadny jest zatem zarzut skarżących dotyczący naruszenia art. 8 pkt 1 u.p.o.l. Wbrew twierdzeniom skarżących powołanego przepisu nie można uznać za niejasny i nieklarowny. Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii nierówności podatkowej, podkreślić należy, iż już chociażby podane przez skarżących przykłady świadczą, że nie występuje ona w niniejszej sprawie. Nie można bowiem mówić o nierówności podatkowej w sytuacji, gdy różne będą przedmioty opodatkowania. Z powoływanego już art.8 pkt 1 u.p.o.l. wynika bowiem jednoznacznie, iż samochód o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony (czyli równiej i wyższej niż 3,5 tony) podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych. Nie można więc porównywać pojazdu spełniającego warunek dopuszczalnej masy całkowitej z samochodem, który tego warunku nie spełnia, np. samochodem o masie 3,49 tony. Ze względu na masę całkowitą wynoszącą poniżej 3,5 tony samochód ten nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem od środków transportowych. Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego ani procedury podatkowej w stopniu uzasadniającym jej uchylenie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak w sentencji.